Imam Ahmad : 18152
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ بْنِ يَسَارٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمِ بْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ وَمَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ قَالَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ يُرِيدُ زِيَارَةَ الْبَيْتِ لَا يُرِيدُ قِتَالًا وَسَاقَ مَعَهُ الْهَدْيَ سَبْعِينَ بَدَنَةً وَكَانَ النَّاسُ سَبْعَ مِائَةِ رَجُلٍ فَكَانَتْ كُلُّ بَدَنَةٍ عَنْ عَشَرَةٍ قَالَ وَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِعُسْفَانَ لَقِيَهُ بِشْرُ بْنُ سُفْيَانَ الْكَعْبِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذِهِ قُرَيْشٌ قَدْ سَمِعَتْ بِمَسِيرِكَ فَخَرَجَتْ مَعَهَا الْعُوذُ الْمَطَافِيلُ قَدْ لَبِسُوا جُلُودَ النُّمُورِ يُعَاهِدُونَ اللَّهَ أَنْ لَا تَدْخُلَهَا عَلَيْهِمْ عَنْوَةً أَبَدًا وَهَذَا خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ فِي خَيْلِهِمْ قَدِمُوا إِلَى كُرَاعِ الْغَمِيمِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا وَيْحَ قُرَيْشٍ لَقَدْ أَكَلَتْهُمْ الْحَرْبُ مَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ خَلَّوْا بَيْنِي وَبَيْنَ سَائِرِ النَّاسِ فَإِنْ أَصَابُونِي كَانَ الَّذِي أَرَادُوا وَإِنْ أَظْهَرَنِي اللَّهُ عَلَيْهِمْ دَخَلُوا فِي الْإِسْلَامِ وَهُمْ وَافِرُونَ وَإِنْ لَمْ يَفْعَلُوا قَاتَلُوا وَبِهِمْ قُوَّةٌ فَمَاذَا تَظُنُّ قُرَيْشٌ وَاللَّهِ إِنِّي لَا أَزَالُ أُجَاهِدُهُمْ عَلَى الَّذِي بَعَثَنِي اللَّهُ لَهُ حَتَّى يُظْهِرَهُ اللَّهُ لَهُ أَوْ تَنْفَرِدَ هَذِهِ السَّالِفَةُ ثُمَّ أَمَرَ النَّاسَ فَسَلَكُوا ذَاتَ الْيَمِينِ بَيْنَ ظَهْرَيْ الْحَمْضِ عَلَى طَرِيقٍ تُخْرِجُهُ عَلَى ثَنِيَّةِ الْمِرَارِ وَالْحُدَيْبِيَةِ مِنْ أَسْفَلِ مَكَّةَ قَالَ فَسَلَكَ بِالْجَيْشِ تِلْكَ الطَّرِيقَ فَلَمَّا رَأَتْ خَيْلُ قُرَيْشٍ قَتَرَةَ الْجَيْشِ قَدْ خَالَفُوا عَنْ طَرِيقِهِمْ نَكَصُوا رَاجِعِينَ إِلَى قُرَيْشٍ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا سَلَكَ ثَنِيَّةَ الْمِرَارِ بَرَكَتْ نَاقَتُهُ فَقَالَ النَّاسُ خَلَأَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا خَلَأَتْ وَمَا هُوَ لَهَا بِخُلُقٍ وَلَكِنْ حَبَسَهَا حَابِسُ الْفِيلِ عَنْ مَكَّةَ وَاللَّهِ لَا تَدْعُونِي قُرَيْشٌ الْيَوْمَ إِلَى خُطَّةٍ يَسْأَلُونِي فِيهَا صِلَةَ الرَّحِمِ إِلَّا أَعْطَيْتُهُمْ إِيَّاهَا ثُمَّ قَالَ لِلنَّاسِ انْزِلُوا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا بِالْوَادِي مِنْ مَاءٍ يَنْزِلُ عَلَيْهِ النَّاسُ فَأَخْرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ فَأَعْطَاهُ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِهِ فَنَزَلَ فِي قَلِيبٍ مِنْ تِلْكَ الْقُلُبِ فَغَرَزَهُ فِيهِ فَجَاشَ الْمَاءُ بِالرَّوَاءِ حَتَّى ضَرَبَ النَّاسُ عَنْهُ بِعَطَنٍ فَلَمَّا اطْمَأَنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا بُدَيْلُ بْنُ وَرْقَاءَ فِي رِجَالٍ مِنْ خُزَاعَةَ فَقَالَ لَهُمْ كَقَوْلِهِ لِبُشَيْرِ بْنِ سُفْيَانَ فَرَجَعُوا إِلَى قُرَيْشٍ فَقَالُوا يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ إِنَّكُمْ تَعْجَلُونَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَإِنَّ مُحَمَّدًا لَمْ يَأْتِ لِقِتَالٍ إِنَّمَا جَاءَ زَائِرًا لِهَذَا الْبَيْتِ مُعَظِّمًا لَحَقِّهِ فَاتَّهَمُوهُمْ قَالَ مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَكَانَتْ خُزَاعَةُ فِي غَيْبَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُسْلِمُهَا وَمُشْرِكُهَا لَا يُخْفُونَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا كَانَ بِمَكَّةَ قَالُوا وَإِنْ كَانَ إِنَّمَا جَاءَ لِذَلِكَ فَلَا وَاللَّهِ لَا يَدْخُلُهَا أَبَدًا عَلَيْنَا عَنْوَةً وَلَا تَتَحَدَّثُ بِذَلِكَ الْعَرَبُ ثُمَّ بَعَثُوا إِلَيْهِ مِكْرَزَ بْنَ حَفْصِ بْنِ الْأَخْيَفِ أَحَدَ بَنِي عَامِرِ بْنِ لُؤَيٍّ فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَذَا رَجُلٌ غَادِرٌ فَلَمَّا انْتَهَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَلَّمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوٍ مِمَّا كَلَّمَ بِهِ أَصْحَابَهُ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى قُرَيْشٍ فَأَخْبَرَهُمْ بِمَا قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَبَعَثُوا إِلَيْهِ الْحِلْسَ بْنَ عَلْقَمَةَ الْكِنَانِيَّ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ سَيِّدُ الْأَحَابِشِ فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَذَا مِنْ قَوْمٍ يَتَأَلَّهُونَ فَابْعَثُوا الْهَدْيَ فِي وَجْهِهِ فَبَعَثُوا الْهَدْيَ فَلَمَّا رَأَى الْهَدْيَ يَسِيلُ عَلَيْهِ مِنْ عَرْضِ الْوَادِي فِي قَلَائِدِهِ قَدْ أَكَلَ أَوْتَارَهُ مِنْ طُولِ الْحَبْسِ عَنْ مَحِلِّهِ رَجَعَ وَلَمْ يَصِلْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِعْظَامًا لِمَا رَأَى فَقَالَ يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَدْ رَأَيْتُ مَا لَا يَحِلُّ صَدُّهُ الْهَدْيَ فِي قَلَائِدِهِ قَدْ أَكَلَ أَوْتَارَهُ مِنْ طُولِ الْحَبْسِ عَنْ مَحِلِّهِ فَقَالُوا اجْلِسْ إِنَّمَا أَنْتَ أَعْرَابِيٌّ لَا عِلْمَ لَكَ فَبَعَثُوا إِلَيْهِ عُرْوَةَ بْنَ مَسْعُودٍ الثَّقَفِيَّ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ مَا يَلْقَى مِنْكُمْ مَنْ تَبْعَثُونَ إِلَى مُحَمَّدٍ إِذَا جَاءَكُمْ مِنْ التَّعْنِيفِ وَسُوءِ اللَّفْظِ وَقَدْ عَرَفْتُمْ أَنَّكُمْ وَالِدٌ وَأَنِّي وَلَدٌ وَقَدْ سَمِعْتُ بِالَّذِي نَابَكُمْ فَجَمَعْتُ مَنْ أَطَاعَنِي مِنْ قَوْمِي ثُمَّ جِئْتُ حَتَّى آسَيْتُكُمْ بِنَفْسِي قَالُوا صَدَقْتَ مَا أَنْتَ عِنْدَنَا بِمُتَّهَمٍ فَخَرَجَ حَتَّى أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَلَسَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ جَمَعْتَ أَوْبَاشَ النَّاسِ ثُمَّ جِئْتَ بِهِمْ لِبَيْضَتِكَ لِتَفُضَّهَا إِنَّهَا قُرَيْشٌ قَدْ خَرَجَتْ مَعَهَا الْعُوذُ الْمَطَافِيلُ قَدْ لَبِسُوا جُلُودَ النُّمُورِ يُعَاهِدُونَ اللَّهَ أَنْ لَا تَدْخُلَهَا عَلَيْهِمْ عَنْوَةً أَبَدًا وَأَيْمُ اللَّهِ لَكَأَنِّي بِهَؤُلَاءِ قَدْ انْكَشَفُوا عَنْكَ غَدًا قَالَ وَأَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاعِدٌ فَقَالَ امْصُصْ بَظْرَ اللَّاتِ أَنَحْنُ نَنْكَشِفُ عَنْهُ قَالَ مَنْ هَذَا يَا مُحَمَّدُ قَالَ هَذَا ابْنُ أَبِي قُحَافَةَ قَالَ وَاللَّهِ لَوْلَا يَدٌ كَانَتْ لَكَ عِنْدِي لَكَافَأْتُكَ بِهَا وَلَكِنَّ هَذِهِ بِهَا ثُمَّ تَنَاوَلَ لِحْيَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ وَاقِفٌ عَلَى رَأْسِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْحَدِيدِ قَالَ يَقْرَعُ يَدَهُ ثُمَّ قَالَ أَمْسِكْ يَدَكَ عِنْ لِحْيَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ وَاللَّهِ لَا تَصِلُ إِلَيْكَ قَالَ وَيْحَكَ مَا أَفَظَّكَ وَأَغْلَظَكَ قَالَ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ هَذَا يَا مُحَمَّدُ قَالَ هَذَا ابْنُ أَخِيكَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ قَالَ أَغُدَرُ هَلْ غَسَلْتَ سَوْأَتَكَ إِلَّا بِالْأَمْسِ قَالَ فَكَلَّمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ مَا كَلَّمَ بِهِ أَصْحَابَهُ فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ لَمْ يَأْتِ يُرِيدُ حَرْبًا قَالَ فَقَامَ مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ رَأَى مَا يَصْنَعُ بِهِ أَصْحَابُهُ لَا يَتَوَضَّأُ وُضُوءًا إِلَّا ابْتَدَرُوهُ وَلَا يَبْسُقُ بُسَاقًا إِلَّا ابْتَدَرُوهُ وَلَا يَسْقُطُ مِنْ شَعَرِهِ شَيْءٌ إِلَّا أَخَذُوهُ فَرَجَعَ إِلَى قُرَيْشٍ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ إِنِّي جِئْتُ كِسْرَى فِي مُلْكِهِ وَجِئْتُ قَيْصَرَ وَالنَّجَاشِيَّ فِي مُلْكِهِمَا وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ مَلِكًا قَطُّ مِثْلَ مُحَمَّدٍ فِي أَصْحَابِهِ وَلَقَدْ رَأَيْتُ قَوْمًا لَا يُسْلِمُونَهُ لِشَيْءٍ أَبَدًا فَرُوا رَأْيَكُمْ قَالَ وَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ ذَلِكَ بَعَثَ خِرَاشَ بْنَ أُمَيَّةَ الْخُزَاعِيَّ إِلَى مَكَّةَ وَحَمَلَهُ عَلَى جَمَلٍ لَهُ يُقَالُ لَهُ الثَّعْلَبُ فَلَمَّا دَخَلَ مَكَّةَ عَقَرَتْ بِهِ قُرَيْشٌ وَأَرَادُوا قَتْلَ خِرَاشٍ فَمَنَعَهُمْ الْأَحَابِشُ حَتَّى أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَا عُمَرَ لِيَبْعَثَهُ إِلَى مَكَّةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَخَافُ قُرَيْشًا عَلَى نَفْسِي وَلَيْسَ بِهَا مِنْ بَنِي عَدِيٍّ أَحَدٌ يَمْنَعُنِي وَقَدْ عَرَفَتْ قُرَيْشٌ عَدَاوَتِي إِيَّاهَا وَغِلْظَتِي عَلَيْهَا وَلَكِنْ أَدُلُّكَ عَلَى رَجُلٍ هُوَ أَعَزُّ مِنِّي عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ قَالَ فَدَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَعَثَهُ إِلَى قُرَيْشٍ يُخْبِرُهُمْ أَنَّهُ لَمْ يَأْتِ لِحَرْبٍ وَأَنَّهُ جَاءَ زَائِرًا لِهَذَا الْبَيْتِ مُعَظِّمًا لِحُرْمَتِهِ فَخَرَجَ عُثْمَانُ حَتَّى أَتَى مَكَّةَ وَلَقِيَهُ أَبَانُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ فَنَزَلَ عَنْ دَابَّتِهِ وَحَمَلَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ وَرَدِفَ خَلْفَهُ وَأَجَارَهُ حَتَّى بَلَّغَ رِسَالَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقَ عُثْمَانُ حَتَّى أَتَى أَبَا سُفْيَانَ وَعُظَمَاءَ قُرَيْشٍ فَبَلَّغَهُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَرْسَلَهُ بِهِ فَقَالُوا لِعُثْمَانَ إِنْ شِئْتَ أَنْ تَطُوفَ بِالْبَيْتِ فَطُفْ بِهِ فَقَالَ مَا كُنْتُ لِأَفْعَلَ حَتَّى يَطُوفَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَاحْتَبَسَتْهُ قُرَيْشٌ عِنْدَهَا فَبَلَغَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُسْلِمِينَ أَنَّ عُثْمَانَ قَدْ قُتِلَ قَالَ مُحَمَّدٌ فَحَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ أَنَّ قُرَيْشًا بَعَثُوا سُهَيْل
Esan digu [Yazid bin Harun] [Muhammad bin Ishaq bin Yasar] [Az Zuhri Muhammad bin Muslim bin Shihab] ['Urwah bin Zubair] [Miswar bin Makhramah] eta [Marwan bin Hakam] [Muhammad bin Ishaq bin Yasar] [Az Zuhri Muhammad bin Muslim bin Shihab] ['Urwah bin Zubair] [Miswar bin Makhramah] eta [Marwan bin Hakam], biak esan ziguten: Hudaibiyallahallas sawallahulahalaiarekin abiatu zen urtean Baitullah bisitatzeko asmoa, Kaaba, ez gerrarako asmoa, aldi berean, hildako hirurogeita hamar gamelu gidatu zituen -hadyu-. Orduko lagunak zazpiehun lagun ziren. Hamar laguneko gamelu bat. Miswar edo Marwanek esan zuen: Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-ek bere bidaia jarraitu zuen, 'Usfan-en zegoenean, Bisyir bin Sufyan alka'bi-k harrapatu zuen arte eta esan zuen: 'O Rasulullah, Quraysh-ek entzun dute zure irteeraren berria eta emakumeak eta haurrak barne hartzen dituzte, gazte zein helduak. Tigre-larru marradunak jantzi dituzte -tigre-larru marradunak harrotasunaren eta sutsutasunaren ikur gisa, eta hiltzeko prest egotea benetan larria da- Allahi agindu diote ez zarela tenpluan indarrez sartuko. Han Khalid bin Walid Kura'il Ghamimera heldu zen. Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek berehala esan zuen 'Ai Quraysh-i, gerrak zatitu egin ditu, zer axola luke niri eta nire lagunei oztopatzen ez badidate, ni garaitzea lortuko balute, hori zen haien anbizioa, eta Ala haiengan garaile egin baninduen, haien kopurua oso handia izango zen. Islama praktikatzen ez badute, gerra egin behar dute, boterea ere badutelako. Quraysh, zer gehiago nahi dute? Allahren arabera, ez diot haien aurka borrokatzeari utziko Allahren mezua dela eta, Ala irabazi arte edo gameluaren errenak brida batekin geratu arte - hau da, hil arte, normalean bikoteak diren animalien errenak gutxitan apurtzen baitira hiltzeaz edo borrokatzeaz gain -. Orduan, bere lagunei agindu zien eskuineko errepidetik jarraitzeko, Meka azpiko Tsaniyatul Mirar eta Hudaibiyah-ra eramango zituzten bi zuhaitzen artean. Esan zuen Marwanek edo Miswarek, profetaren bide hartako bidelagunek. Quraysh zalditeria Profetaren lagunen errautsak bidea oztopatzen ikusi zituenean, etxera itzuli ziren Quraishekin ezagutzera. Sallallaahu'alaihiwasallam Profetak alde egiten jarraitu zuen Tsaniyyatul Mirar zeharkatzen amaitu zuen arte, bere gameluak orroa egin zuen. Lagunek esan zuten: 'Uau, profetaren gamelua hautsi egin da'. Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek erantzun zuen: "Gamelu honek ez zuen bere kabuz jo, eta deitzea ez da bere ohitura, baina elefantea -Abrahahren armada- Mekkatik atxiki zuena izan zen. Ala arabera, Quraysh-ek ez naute gonbidatu gaur sabeleko harremana jarraitzeko eskatu zidan gonbidapen batera, beteko nukeen beste. Eta bere lagunei esan zien: 'Mesedez, jaitsi'. Lagunek esan zuten: 'O Allahren mezularia, lagunak gelditu ziren haranak ez du iturririk'. Orduan, Rasulullah-ek gezi bat atera zuen bere karkabatik, bere lagun bati eman zion, gero zeuden hainbat putzu zaharretako putzu zahar batean gelditu zen. Bere gezia putzura bota zuen, ura oparo atera zen arte. Lagunek gustura edaten zuten, gameluek ere gustura edaten zuten, beraz, bizileku bat egin zuten. Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam lasai zegoenean, ez zekiena zen Budail bin Warqa' eta Bani Khuza'ah talde bat etorri zirela eta Rasulullah-ek esan zien Busyair bin Abi Sofyani esan zion bezala. Azkenean, Qurayshengana itzuli ziren eta esan zuten: 'Oi Quraysh guztiak, presaka zaude Mahomari kalte egiteko, Mahoma ez zen borrokatzera etorri, Allahren tenplua bisitatzera bakarrik etorri zen bere eskubideak errespetatzeko. Budail bin Warqa' eta bere segizioa. Esan zuen Muhammadek, Ibn Ishaq ezizenez, Azzuhrik esan zuen, Bani Khuza'ah-en tradizioa garai hartan, profetaren gauza txarrak agerian uzten zituzten beti, bai musulmanak eta bai politeistak zirenak, ez zuten inoiz ezkutatu sallahillaahualaihiwasallam izan zenean. Meka. Esan zuen Quraysh-ek: «Horretarako etorri bada ere, Ala, ezingo dute sekula indarrez sartu, eta ez utzi arabiarrek horretaz hitz egiten!». Orduan Qurayshek Mikraz bin Hafs bin al-akhyaf bidali zuten, Amir bin Lu'ayren semeetako bat. Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallamek ikusi zuenean, Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallamek komentatu zuen: "Gizon hau traidorea da! Mikraz Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-era iritsi zenean, Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek bere lagunekin kontsultatutakoa helarazi zion. Orduan Mikraz Qurayshengana itzuli zen eta Rasulullah sallallaahu'alaihiwasalam-ek esandako guztia kontatu zien. Miswar edo Marwanen arabera, Quraishek Alhilsa bin 'Alqamah Alkinani bidali zuen, garai hartan Quraishekin aliatua zen tribu-figura bat zena. Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallamek ikusi zuenean, Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek komentatu zuen: "Gizon hau Jainkoa gurtzea gustatzen zaion herri batekoa da, mesedez prestatu sakrifizio bat ikusi ahal izateko". Lagunek hainbat sakrifizio animalia ere bildu zituzten. Hilsa bin 'Alqamah-ek sakrifizioko animalia bata bestearen atzetik haranaren zati zabaletik berarengana zihoala eta bere lepokoa osatuta ikusi zuenean - sakrifikatu beharreko animalia garlanding tradizio arabiarra - eta animaliak bere lepokoaren soka jan zuen hainbeste denboran bere lekuan itsatsita egon zelako, Hilsa berehala joan zen etxera eta ez zuen profeta sallaihila-hilahila-hilahila-a egin zuenez. bere burua ikusi zuen. Eta esan zien Quraysh-i: «Oi Quraysh guztiak, debekatutako gertaera bat oztopatzen ikusi dut, hots, sakrifizioko animaliak beren lepokoekin osatuta, lepokoen sokak jan zituzten, denbora luzez beren lekuan itsatsita egon zirelako. Qurayshek erantzun zion: "Eseri, Hilsa, ezer ez dakien arabiar primitiboa zara". Orduan Quraishek 'Urwah bin Mas'ud atstsaqafi bidali zuen. 'Urwah-ek orduan esan zuen: 'Oi Quraysh guztiak, Mahomari bidali zenizkion lagunengandik topatu duzun guztia ikusi dut, hitz mingarriak eta irainak ekarri zituztenak. Zuek biek ulertu duzue zuek agurea zarela eta ni umea naizela, eta entzun dut mezularia zu ordezkatzen. Beraz, nire herritik obeditzen zidana bildu nuen, gero etorri nintzen nire pertsonarekin lagundu nizun arte. Quraysek erantzun zuen: "Arrazoia duzu, jada ez zaitugu zigortzen". Urwah berez joan zen sallallaahu'alaihiwasallam Profeta ezagutzeko. Bere aurrean eseri zen eta esan zuen: 'O Mahoma, tribu asko bildu dituzu eta gero zure familiara ekarri dituzu banatzeko. Jakin ezazu Quraysh-ek beren emazte eta seme-alabekin alde egin dutela, tigre-larruak jantzi dituztela - hiltzeko, odola isurtzeko eta inoiz ez atzera egiteko prest daudelako harrotasunaren adierazpena - Allah-i hitz eman diote ez zarela indarrez betiko sartuko. Ala, ni eta haiek bihar bakarrik ikusiko bagenitu bezala! Marwan edo miswar esan zuen, garai hartan Abu Bakr Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam atzean eseri zen eta esan zuen 'Zurrupatu zure Latta idoloaren genitalak, agian zure idoloak ikusiko gaitu! -Abu Bakarrek esan zituen hitz hauek Urwah bin Mas'ud iraintzeko. Urwah-k galdetu zuen: "Nor da hau, oi Muhammad! 'Ibn Abu Quhafah da!' erantzun zuen Profetak. Urwah-ek esan zuen: «Ordaratzeko astirik izan ez dudan adeitasunagatik izan ez balitz, zure hitz zikinak erantzungo nituzke, baina Nahikoa da orain zure hitz zikinekin ordaintzen ez den zure adeitasunaren mendeku gisa'. Jarraian, Urwah Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-i bizarra ateratzen saiatu zen, eta orduan Mughirah bin Syu'bah Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-en buruan zutik zegoen, gorputz osoa estaltzen zuen armaduraz jantzita. Marwanek edo Miswarek esan zuen, Mughirah-ek berehala jo zuen 'Urwah bin Mas'ud-en eskua, Rasulen bizarra ez tiratzeko. Mughirah-ek esan zuen: "Aizu, mantendu eskuak Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-en bizartik, Ala, zure eskuak ezin izango dira bere bizarra iritsi! 'Urwahek erantzun zion: 'Huss, zein gaiztoa eta zakarra zaren! Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallamek irribarre egin zuen. Urwah-k galdetu zuen: "Nor da hau, Muhammad! Apostoluak erantzun zion: «Hau zure anaiaren semea da. Mughirah bin Shu'bah. 'Urwah' hitza Zein beste traizio da hau, ez dituzu iraganeko akatsak ezabatzen atzokoa baino?! Orduan Allahren Mezulariak 'Urwah bin Mas'ud-i helarazi zion aurrez bere lagunekin kontsultatu zuen bezala. Eta Apostoluak esan zuen ez zuela borrokarako asmorik. Marwanek edo Miswarek esan zuen, orduan Urwahek Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam utzi zuen, eta bere lagunek harekin zuten tratua ikusi zuen. Ala-ren Mezulariak ez zuen abluziorik egin, bere abluziotik geratzen zen ura lortzeko borrokan ari ziren bere lagunek gain, eta Ala-ren Mezulariak ez zuen tu egin, gainerako listua lortzeko ere borrokatu ezean. Ala-ren Mezularia ilea ez zen erori jaso ezean. Urwahek dirua itzuli zion Quraysh-ei eta esan zion: "Oi Quraysh guztiak, Kisra ezagutu dut bere erreinuan, eta enperadorea eta Najasyi ere bisitatu ditut bere bi erreinuetan". Ala esanez, ez dut inoiz Mahoma bezalako erregerik ikusi bere lagunen artean. Betiko ezeren menpe jartzen ez zen herri bat ikusi dut. Beraz, orain atera zure iradokizunak eta ideiak. Marwanek edo Miswarek esan zuen aurretik, sallallaahu'alaihiwasallam profetak Khirasy bin Umayyah alkhuza'i Mekara bidali zuela eta Tsa'lab ezizena zuen gamelu ibilgailua eman zion. Khirasy bin Umayyah Mekara sartu zenean, Quraishek bere gameluak hil zituen eta Khirasy hil nahi izan zuen, baina Quraishen aliatuek hori egitea eragotzi zioten Khirasy Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-era iritsi zen arte, orduan Rasulullahek 'Umar deitu zuen Mekara bidaltzeko. 'Umarrek uko egin zion, esanez: 'O Allahren mezularia, beldur naiz Quraysh-ek kalte egingo didala, Bani Adi-ko inor ez dagoen bitartean defendatzen nauena, eta Quraysh guztiek ezagutzen dute berarekin dudan etsaitasuna eta harekin dudan zakarkeria, baina utzi ni baino indartsuagoa den norbait erakusteko, Usman bin Affan'. Orduan Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallamek Usman bin Affan deitu zuen, eta Quraishera bidali zuen profetaren etorrera ez zela gerra hastea, bere helburu bakarra Baitullah bisitatzea zen, bere ohorea goraipatzeko. Usmanek alde egiten jarraitu zuen Mekara iritsi arte, eta Usman Abban bin Sa'id bin 'Ashek atzeman zuen. Usman gamelutik jaitsi zen. Abban bin Sa'idek Usman jarri zuen bere gameluan, eta bere aurrean eseri zen bera atzetik zihoala eta babesten zuen bitartean, 'Usmanek sallallaahu'alaihiwasallam profetaren gutuna helarazi ahal izan zuen arte. Usman-ek alde egiten jarraitu zuen Abu Sofyan eta eliteko Quraysh funtzionarioak ezagutu zituen arte. Sallallaahu'alaihiwasallam Profetatik bidalitako misio guztiak transmititu zituen. Usman-i esan zioten: «Nahi baduzu, mesedez egin Tawaf Baitullah-n. Usman-ek besterik gabe erantzun zuen: "Ez dut tawaf egingo Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek tawaf egin arte". Orduan Quraishek Usman atxilotu zuen Baitullah-en, baina Rasulullahek eta bere lagunek azkar jaso zituzten Usman hil zutela dioten zurrumurruak, alegia. Muhammadek esan zidan Azzuhri, Quraishek Suhail bin Amru eta Bani 'Amir bat bidali zituen. bin Lu'ay-k agindu zutenez 'Mesedez, biak, zatoz Mahomarengana eta gonbida ezazu bakea egitera. Eta ez dezala ezer gertatu bere bakean aurten etxera joan behar duela ez ezik, Alaren mesedetan, ez dezatela arabiarrek esan Allahren Mezularia indarrez bete gaitezkeela betiko! Suhail profetarengana etorri zen, sallallaahu'alaihiwasallam profetak ikusi zuenean, profetak komentatu zuen: 'Quraysh-ek itxuraz bakea egin nahi zuen gizon hau bidali zutenean! Suhail Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-en aurrean iritsi zenean, Suhailek eta bere lagunak hitz egin zuten, eta eztabaida bat gonbidatu zuten hain luze eta gogorra non bien artean bakea zegoen. Akordio puntu bat lortu eta idaztea besterik ez zen geratzen, Umar bin Khattab korrika joan zen eta Abu Bakarengana etorri zen eta esan zuen: 'O Abu Bakr, ez al da Allahren Mezularia sallallaahu'alaihiwasallam? Ez al gara musulmanak? Ez al dira politeistak? Abu Bakrrek "Egia" baino ez zuen erantzun. Umarrek esan zuen: 'Orduan zertarako iraintzen dugu gure erlijioa?!' Abu Bakr-ek erantzun zuen: "O Umar, mantendu bere mendiko egurra dagoen bezala, Allah sallallaahu'alaihiwasallam-en Mezularia dela egiaztatzen dudalako". Umarrek esan zuen 'Testigantza ematea bada, nik ere deklaratuko dut!'. Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam etorri zen orduan, orduan Umarrek bere protesta modu arruntean adierazi zuen: 'O Rasulullah, ez al gara musulmanak eta haiek politeistak?' Umarrek jarraitu zuen: «Orduan zergatik iraintzen dugu gure erlijioa? Profetak bakarrik erantzun zuen: "Gogoratu, Ala eta bere mezularia naizen zerbitzaria naiz, ez ditut inoiz bere aginduak desobedituko, eta Allahk ez du inoiz utziko nire egoera". Orduan, egun batean, Umarrek esan zuen: "Ez nion barau egiteari eta limosna emateari, otoitz egiteari eta esklaboak askatzeari, Ala-ren Mezulariarekiko nire arduragabekeria barkatzeko, hain zuzen ere garai hartan esan nituen hitzen beldur nintzelako, eta, beraz, espero nuen denek ona ekartzea. Esan zuen Miswar edo Marwanek, Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallamek orduan Ali bin Abi Talib deitu zuen eta Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallamek "Saiatu Bismillaahirrohmaanirrohiim idazten" esan zuen. Suhailek protesta egin zuen "Ez dakit esaldi hau, baina esan Alloohumma" esan zuenean. Rasulullah-k ere esan zuen: "Beno, idatzi Bismikalloohumma, hau da Rasulullahek Suhail bin Amrurentzat ezarri zuen bake akordioa". Suhailek berriro protesta egin zuen, esanez: «Alaren Mezularia zarela testigantza izan banu, ez nuke zurekin borrokatuko, baina idatzi besterik ez Muhammad bin Abdullah eta Suhail bin Amru-k hamar urtez gerra geldiarazteko egin zuten akordio hau. Hamar urte horietan gizakiak seguru egon ziren eta elkarri eutsi zioten. Suhail-en lagunetatik Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam bere tutorearen baimenik gabe ezagutzen duen edonor, orduan Rasulullah beraiei itzultzera behartuta dago. Bestalde, Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-en lagunetatik Quraish-ak ezagutzen dituena, Quraish-ak ez daude behartuta itzultzera. Gure bizilagunek - Qurayshek eta musulmanek - iraganean gertatutako mendekuaz ahaztu behar dute gerra eragin zezakeen, baita lapurretarik ez traiziorik ere. Beraien baldintzetan, idatzia burutu zenean, Mahomaren akordioaren eta bere promesaren alde egin nahi zuena, orduan Mahomarekin zegoela, eta Quraysh akordioaren eta haien promesaren alde egiten zuena, Qurayshekin zegoena ere adostu zen. Berehala Bani Khuza'ah etorri zen eta esan zuen: "Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam eta bere promesaren alde gaude". Bitartean, Banu Bakar hurbildu zen eta esan zuen: "Guretzat, Quraysh akordioaren eta haien promesaren alde egingo dugu". Eta zuk -Muhammad- ez duzu aurten Alaren tenplura sartzeko eskubiderik, beraz, ez etorri gurera -Quraish Makkah-, datorren urtean guk -Quraish- Meka utziko dizugu -Muhammad- horrela zure lagunekin Mekkara sartu eta hiru egunez bakarrik egon zaitezen, zuk -Muhammad- armak eraman ditzakezu. txirrindulariaren arma-muga, hau da, ezpataz gain, estalita egon behar da. Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam idazten jarraitzen zuenean, bat-batean Abu Widowl bin Suhail bin Amru burdinazko kateekin etorri zen, ihes egin zuen Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-era. Marwan edo Miswar-ek esan zuen, profetaren lagunak sallallaahu'alaihiwasallam aurretik atera ziren