Nabi melarang menggunakan khamr sebagai obat
Imam Ahmad : 18107
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ طَارِقَ بْنَ سُوَيْدٍ الْجُعْفِيَّ سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْخَمْرِ فَنَهَاهُ أَوْ كَرِهَ لَهُ أَنْ يَصْنَعَهَا فَقَالَ إِنَّمَا نَصْنَعُهَا لِلدَّوَاءِ فَقَالَ إِنَّهُ لَيْسَ بِدَوَاءٍ وَلَكِنَّهُ دَاءٌ
A tene na e [Rauh] A tene na e [Syu’bah] so alondo na [Limak] so alondo na [‘Alqomah bin Wail] so alondo na [babâ ti lo], so Tariq bin Suwaid alju’fi ahunda tënë na Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam na ndo ti vin. Na pekoni, Prophète ni ake ni wala lo ke ni tongana lo ngbâ ti sara ni. Suwaid atene ‘E sara ni gi ndali ti yorö! Prophète ni akiri tënë; ‘Khamar ayeke mbeni yorö pëpe, me a yeke gi mbeni kobela’.