Imam Ahmad : 18106
حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا أَشْعَثُ بْنُ سَوَّارٍ عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ لِي مِنْ وَجْهِهِ مَا لَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِهِ مِنْ وَجْهِ رَجُلٍ مِنْ بَادِيَةِ الْعَرَبِ صَلَّيْتُ خَلْفَهُ وَكَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ كُلَّمَا كَبَّرَ وَرَفَعَ وَوَضَعَ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ وَيُسَلِّمُ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ
Esan digu [Yazid] Esan digu [Ash'ath bin Sawwar] ['Abdul Jabbar bin Wail bin Hujr] [bere aita]gandik, behin sallallaahu'alaihiwasallam profetarengana joan nintzen, bere aurpegitik oso gustura ez nengoen zerbait zegoela zirudien arabiar aurpegiarekin urruneko antzekotasun bat zegoela. Bere atzetik otoitz egin nuen, takbir esaten zuen bakoitzean bi eskuak altxatzen zituen, eta eskuak ere altxatu eta bi prostrazio artean jartzen zituen, eta agurrak esaten zituen bere eskuinera eta ezkerrera.