Imam Ahmad : 18106

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا أَشْعَثُ بْنُ سَوَّارٍ عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ لِي مِنْ وَجْهِهِ مَا لَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِهِ مِنْ وَجْهِ رَجُلٍ مِنْ بَادِيَةِ الْعَرَبِ صَلَّيْتُ خَلْفَهُ وَكَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ كُلَّمَا كَبَّرَ وَرَفَعَ وَوَضَعَ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ وَيُسَلِّمُ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ

Isinalaysay sa amin [Yazid] Isinalaysay sa amin [Ash'ath bin Sawwar] mula kay ['Abdul Jabbar bin Wail bin Hujr] mula sa [kanyang ama], Minsan akong pumunta sa Propeta sallallaahu'alaihiwasallam, mula sa kanyang mukha ay may isang bagay na hindi ko "natuwa" dahil tila may pagkakahawig sa mukha ng isang malayong Arabo. Nagdasal ako sa likuran niya, itinataas niya ang dalawang kamay tuwing mag-takbir siya, at itinataas at inilalagay din ang kanyang mga kamay sa pagitan ng dalawang pagpapatirapa, at bumabati siya sa kanyang kanan at kaliwa.