Imam Ahmad : 18013
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي عَوْنُ بْنُ أَبِي جُحَيْفَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْأَبْطَحِ وَهُوَ فِي قُبَّةٍ لَهُ حَمْرَاءَ قَالَ فَخَرَجَ بِلَالٌ بِفَضْلِ وَضُوئِهِ فَمِنْ نَاضِحٍ وَنَائِلٍ قَالَ فَأَذَّنَ بِلَالٌ فَكُنْتُ أَتَتَبَّعُ فَاهُ هَكَذَا وَهَكَذَا يَعْنِي يَمِينًا وَشِمَالًا قَالَ ثُمَّ رُكِزَتْ لَهُ عَنَزَةٌ قَالَ فَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ لَهُ حَمْرَاءُ أَوْ حُلَّةٌ حَمْرَاءُ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَرِيقِ سَاقَيْهِ فَصَلَّى بِنَا إِلَى الْعَنَزَةِ الظُّهْرَ أَوْ الْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ تَمُرُّ الْمَرْأَةُ وَالْكَلْبُ وَالْحِمَارُ لَا يُمْنَعُ ثُمَّ لَمْ يَزَلْ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ حَتَّى أَتَى الْمَدِينَةَ وَقَالَ وَكِيعٌ مَرَّةً فَصَلَّى الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ وَالْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ
Esan digu [Waki'] Esan digu [Syu'bah] Esan zidan [Aun bin Juhaifah] [bere aitatik] esan zidan; 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam Abtha-ra joan nintzen, eta garai hartan bere Qubah-denda gorrian zegoen. Orduan, Bilal profetaren abluziotik erabilitako urarekin atera zen, sallallaahu 'alaihi wasallam, beraz, lagunen artean, batzuek lortu zuten eta beste batzuek zipriztin bat besterik ez zuten. Horren ostean, Bilalek otoitzerako deia egin zuen ahoa honela eta hona biratuz, alegia, eskuinera eta ezkerrera. Ondoren, lantza bat sartu zuen sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta. Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profeta arropa gorria jantzita atera zen, eta bere bi txahal zuri ikusi nituela uste dut. Orduan, Zhuhur edo Asr-eko bi rak'ah otoitz egin zituen gurekin, lantzari begira. Orduan emakume bat, txakur bat eta Himar pasatu ziren, baina ez zituzten gelditu. Beti bi rak'ah otoitz egiten zituen Medina hirira iritsi arte. Eta behin, esan zuen Waki'k; "Beraz, Zhuhur eta Asr-en bi rak'ah otoitz egin zituen".