Larangan memakan atau membawa sesuatu yang tidak sedap baunya ke masjid

Imam Bukhari : 6812

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَكَلَ ثُومًا أَوْ بَصَلًا فَلْيَعْتَزِلْنَا أَوْ لِيَعْتَزِلْ مَسْجِدَنَا وَلْيَقْعُدْ فِي بَيْتِهِ وَإِنَّهُ أُتِيَ بِبَدْرٍ قَالَ ابْنُ وَهْبٍ يَعْنِي طَبَقًا فِيهِ خَضِرَاتٌ مِنْ بُقُولٍ فَوَجَدَ لَهَا رِيحًا فَسَأَلَ عَنْهَا فَأُخْبِرَ بِمَا فِيهَا مِنْ الْبُقُولِ فَقَالَ قَرِّبُوهَا فَقَرَّبُوهَا إِلَى بَعْضِ أَصْحَابِهِ كَانَ مَعَهُ فَلَمَّا رَآهُ كَرِهَ أَكْلَهَا قَالَ كُلْ فَإِنِّي أُنَاجِي مَنْ لَا تُنَاجِيوَقَالَ ابْنُ عُفَيْرٍ عَنْ ابْنِ وَهْبٍ بِقِدْرٍ فِيهِ خَضِرَاتٌ وَلَمْ يَذْكُرِ اللَّيْثُ وَأَبُو صَفْوَانَ عَنْ يُونُسَ قِصَّةَ الْقِدْرِ فَلَا أَدْرِي هُوَ مِنْ قَوْلِ الزُّهْرِيِّ أَوْ فِي الْحَدِيثِ

আমাক কৈছে [আহমদ বিন ছালিহে] আমাক কৈছে [ইবনে ৱাহবে] মোক কৈছে [ইবনে শ্বিহাবে] মোক [ইউনুছ] [ইবনে শ্বিহাবে] মোক কৈছে [আথা বিন আবু ৰাবাহ] [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা কৈছে, ‘নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘যিজনে পিঁয়াজ বা নহৰু খায়, তেওঁ আমাৰ পৰা আঁতৰি যাওক - বা সম্পাদকীয়ৰ সৈতে তেওঁ আমাৰ মছজিদৰ পৰা আঁতৰি যাব, আৰু নিজৰ ঘৰত বহিব'। এবাৰ বদৰ যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁক শাক-পাচলি থকা এটা বাচন দিয়া হৈছিল, কবিৰ ৰূপত, আৰু তেওঁ দেখিলে যে ইয়াৰ গোন্ধ আছে। গতিকে নবীয়ে শাক-পাচলিৰ বিষয়ে সুধিলে, আৰু খবৰ দিয়া হ’ল যে শাক-পাচলিৰ ভিতৰত কবিও আছে। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘অনুগ্ৰহ কৰি ওচৰ চাপিবলৈ চেষ্টা কৰক!’ তাৰ পিছত তেওঁৰ লগত থকা কেইবাজনো বন্ধুৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল। দেখি তেওঁ খাই অস্বস্তি অনুভৱ কৰিলে আৰু ক’লে: ‘আপুনি এৰাই চলা খাদ্যৰ পৰা মই আঁতৰি থাকোঁ।’ আনহাতে [ইবনে ৱাহব]ৰ পৰা [ইবনে উফেইৰে] সম্পাদকীয়ৰ সৈতে কৈছিল ‘তেওঁৰ ওচৰলৈ কবিৰে ভৰা পাত্ৰ এটা অনা হৈছিল’, আৰু [আল লাইটছ] আৰু [আবু শ্বাফৱানে] [ইউনুছ]ৰ পৰা পাত্ৰটোৰ কাহিনীৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা নাছিল, গতিকে মই নাজানো যে [আজ্জুহৰীয়ে] সেইটোৱেই কৈছিল নে হাদীছৰ অংশ’।