Imam Ahmad : 17532
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي حَتَّى تَرِمَ قَدَمَاهُ فَقِيلَ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ أَفَلَا أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا
Esan digu [Abdurrahman] [Sufyan] [Sufyan] [Ziyad bin Ilaqah] esan digunez, [Al Mughirah bin Syu'bah] entzun nuen esaten: 'Sallallaahu 'alaihi wasallam profetak behin otoitz egin zuen bere bi oinak puztuta zeuden arte. Beraz, esan zioten: «Ez al dizu Allahk barkatu zure bekatu guztiak, iraganeko zein etorkizuneko?». Beraz, esan zuen: «Zerk eragozten didan zerbitzari esker onekoa izatea».