Imam Ahmad : 17532
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي حَتَّى تَرِمَ قَدَمَاهُ فَقِيلَ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ أَفَلَا أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا
A tene na e so [Abdurrahman] atene na e [Sufyan] so alondo na [Ziyad bin Ilaqah] lo tene, mbi mä [Al Mughirah bin Syu’bah] atene, ‘Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam asambela fani oko juska gere ti lo use kue avuru. Tongaso, a tene na lo, ‘Allah apardone mo pëpe asiokpari ti mo kue, ti ândö nga na ti kekereke?’ Tongaso, lo tene: ‘Nyen la akanga lege na mbi ti duti mbeni wakua so ayeke kiri singila’.