Imam Ahmad : 17532

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي حَتَّى تَرِمَ قَدَمَاهُ فَقِيلَ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ أَفَلَا أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا

Ibinalita sa amin [Abdurrahman] na ibinalita sa amin [Sufyan] mula kay [Ziyad bin Ilaqah] na sinabi niya, Narinig ko [Al Mughirah bin Syu'bah] na nagsabi, "Minsan ay nanalangin ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam hanggang sa mamaga ang kanyang mga binti. Kaya't sinabi niya sa kanya, "Hindi ba pinatawad ng Allah ang lahat ng iyong mga kasalanan noon at ngayon?" Kaya't sinabi niya: "Ano ang pumipigil sa akin na maging isang mapagpasalamat na lingkod?"