Imam Ahmad : 17521
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ عَنْ جَابِرٍ الْجُعْفِيِّ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شِبْلٍ قَالَ سَمِعْتُهُ يُحَدِّثُ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَنَّهُ قَامَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ فَسَبَّحَ الْقَوْمُ قَالَ فَأُرَاهُ فَسَبَّحَ وَمَضَى ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ بَعْدَمَا سَلَّمَ فَقَالَ هَكَذَا فَعَلْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا شَكَّ فِي سَبَّحَ
Ti tene na e [Hajjaj] ti tene na mbi [Syu’bah] ti [Jabir Al Ju’fi] ti [Al Mughirah bin Syibl] lo tene; Mo mä so a tene na [Qais bin Abu Hazim] na [Al Mughirah bin Syu’bah], so lo londo fani oko na yâ ti use rak’ah ni ti tene azo ni ague na li ni’. Wafango mbaï ni atene: ‘Na bango ndo ti mbi, na peko ti so lo sara tasbih lo ngbâ ti sambela na pekoni lo kuku fani use na peko ti bara ni. Al Mughirah atene na lo: ‘So ayeke ye so e na Rasulullah asara. Ye so Qais angbâ ti duti na kite na ndo ni ayeke tënë ti ‘Sabbaha -tasbih-’.