Menunaikan shalat pada waktunya

Imam Ahmad : 17469

حَدَّثَنَا سَعْدٌ وَيَعْقُوبُ قَالَا حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ زِيَادٍ قَالَ سَعْدُ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ أَبِيهِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَنَّهُ قَالَ تَخَلَّفْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ فَتَبَرَّزَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَيَّ وَمَعِي الْإِدَاوَةُ قَالَ فَصَبَبْتُ عَلَى يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ اسْتَنْثَرَ قَالَ يَعْقُوبُ ثُمَّ تَمَضْمَضَ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يَغْسِلَ يَدَيْهِ قَبْلَ أَنْ يُخْرِجَهُمَا مِنْ كُمَّيْ جُبَّتِهِ فَضَاقَ عَنْهُ كُمَّاهَا فَأَخْرَجَ يَدَهُ مِنْ الْجُبَّةِ فَغَسَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى ثَلَاثَ مَرَّاتٍ وَيَدَهُ الْيُسْرَى ثَلَاثَ مَرَّاتٍ وَمَسَحَ بِخُفَّيْهِ وَلَمْ يَنْزِعْهُمَا ثُمَّ عَمَدَ إِلَى النَّاسِ فَوَجَدَهُمْ قَدْ قَدَّمُوا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ يُصَلِّي بِهِمْ فَأَدْرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِحْدَى الرَّكْعَتَيْنِ فَصَلَّى مَعَ النَّاسِ الرَّكْعَةَ الْآخِرَةَ بِصَلَاةِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَلَمَّا سَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُتِمُّ صَلَاتَهُ فَأَفْزَعَ الْمُسْلِمِينَ فَأَكْثَرُوا التَّسْبِيحَ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقْبَلَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ قَدْ أَحْسَنْتُمْ وَأَصَبْتُمْ يَغْبِطُهُمْ أَنْ صَلَّوْا الصَّلَاةَ لِوَقْتِهَا

Беҙгә [Сәғәт] һәм [Йәғүб] икеһе лә әйтте: «Беҙгә [Атайым] [Салихтан] [Ибн Шиһаб] миңә [Ғаббад бин Зияд] һәм [Сәғд] Әбү Суфьян Әбү Суфьян әйтте, [Урва бин Әл-Мөғирә] атаһынан биүәхтән [Әл-Мөғирә] әйтте. Табуктың Мин һәм Аллаһ Рәсүле (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) дефекацияға киттек. Шунан бер биҙрә һыу күтәреп йөрөгән яныма килде. Мин һуңынан Рәсүлуллаһтың ҡулына һыу ҡойҙом, ул Истинцар -танауына һыу һалып-' эшләгәнсе. Яҡуп әйтте: «Ул һуңынан ауыҙын сайҡаны һәм өс тапҡыр битен йыуҙы, шунан ҡулдарын халатының еңдәренән сығарыр алдынан тәүҙә ҡулдарын йыуырға теләне». Шулай ҙа, тар булғанлыҡтан, халат аҫтынан алып сыҡты. Шунан уң ҡулын өс тапҡыр, һул ҡулын өс тапҡыр йыуҙы, шунан ике аяҡ кейемен сисмәй генә һөрттө. Шунан һуң ҡайтып инә һәм дуҫтарының имам итеп Абдуррахман бин Әүфте һайлағанын күрә. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм булған ике рәҡәғәттән бер рәҡәғәт алыуға өлгәшә, ул бер рәҡәғәт намаҙҙы - һуңғы рәҡәғәттә - Ғабдуррахман бин Әүфте имам итеп кешеләр менән бергә уҡый. Абдуррахман сәләм биргәс, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм намаҙҙы тамамларға тип торҙо, сәхәбәләр шул тиклем аптырап ҡалды, хатта күберәк намаҙ моншаҡтарын уҡынылар. Пәйғәмбәребеҙ намаҙ уҡып бөткәс, уларға боролоп: «Һеҙ үҙегеҙҙе яҡшы һәм дөрөҫ тоттоғоҙ», — тигән. Ул уларҙы намаҙҙарын ваҡытында уҡыуҙарын теләгән».