Imam Ahmad : 16412
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ طَلْقٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْبَيْلَمَانِيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبَسَةَ قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَسْلَمَ قَالَ حُرٌّ وَعَبْدٌ قَالَ فَقُلْتُ وَهَلْ مِنْ سَاعَةٍ أَقْرَبُ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى مِنْ أُخْرَى قَالَ جَوْفُ اللَّيْلِ الْآخِرُ صَلِّ مَا بَدَا لَكَ حَتَّى تُصَلِّيَ الصُّبْحَ ثُمَّ انْهَهُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَمَا دَامَتْ كَأَنَّهَا حَجَفَةٌ حَتَّى تَنْتَشِرَ ثُمَّ صَلِّ مَا بَدَا لَك حَتَّى يَقُومَ الْعَمُودُ عَلَى ظِلِّهِ ثُمَّ انْهَهُ حَتَّى تَزُولَ الشَّمْسُ فَإِنَّ جَهَنَّمَ تُسْجَرُ لِنِصْفِ النَّهَارِ ثُمَّ صَلِّ مَا بَدَا لَكَ حَتَّى تُصَلِّيَ الْعَصْرَ ثُمَّ انْهَهُ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ فَإِنَّهَا تَغْرُبُ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطَانٍ وَتَطْلُعُ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطَانٍ فَإِنَّ الْعَبْدَ إِذَا تَوَضَّأَ فَغَسَلَ يَدَيْهِ خَرَّتْ خَطَايَاهُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ خَرَّتْ خَطَايَاهُ مِنْ وَجْهِهِ فَإِذَا غَسَلَ ذِرَاعَيْهِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ خَرَّتْ خَطَايَاهُ مِنْ بَيْنِ ذِرَاعَيْهِ وَرَأْسِهِ وَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَّتْ خَطَايَاهُ مِنْ رِجْلَيْهِ فَإِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ وَكَانَ هُوَ وَقَلْبُهُ وَوَجْهُهُ أَوْ كُلُّهُ نَحْوَ الْوَجْهِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ انْصَرَفَ كَمَا وَلَدَتْهُ أُمُّهُ قَالَ فَقِيلَ لَهُ أَأَنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ لَمْ أَسْمَعْهُ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ أَوْ عَشْرًا أَوْ عِشْرِينَ مَا حَدَّثْتُ بِهِ
Esan digu [Muhammad bin Ja'far] Esan digu [Syu'bah] [Ya'la bin 'Atha`]-tik [Yazid bin Thalq]-tik [Abdurrahman Al Bailami]-tik ['Amr bin 'Abasah]-etik esan du; Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam ezagutu nuen, eta orduan galdetu nion: 'Nor dira Islamera bihurtu diren pertsonak?' Hark erantzun zuen: «Aske jendea eta esklabo», esan zuen Amr bin 'Abasah Radliyallahu'anhu-; orduan galdetu nion: 'Ba al dago beste batzuk baino Alarengandik hurbilago dagoen garairik?' Esan zuen: «Otoitz egin azken gauaren erdian goizeko otoitza egin arte, gero utzi eguzkia atera arte, utzi otoitza eguzkia ezkutu bat bezala dagoen bitartean, eguzkia zabaldu arte, gero otoitz egin zutabeak beren itzalen posizio berean egon arte, gero utzi eguzkia aldatu arte. Izan ere, Jahannam arratsaldearen erdian pizten da, gero otoitz egin ezazu eskuragarri dagoen denboragatik arratsaldeko otoitza egin arte. Orduan ez otoitz egin eguzkia sartu arte, hain zuzen ere eguzkia deabruaren bi adarren gainean sartzen da eta deabruaren bi adarren artean agertzen da. Izan ere, zerbitzariak abluzioak egiten baditu eta gero eskuak garbitzen baditu, errua bere eskuetatik aterako da. Aurpegia garbitzen badu, errua aurpegitik erortzen zaio. Eskuak garbitu eta burua garbitzen baduzu, errua zure eskuetatik eta zure burutik eroriko da. Bi oinak garbitzen badituzu, errua bi oinetatik eroriko da. Otoitz egitera jaikitzen bada, orduan berak, bere bihotzak eta aurpegiak, edo denek, Allah Azzawajallarantz begiratzen dute aurpegia, ondorioz otoitza bere amak erditu zuen egoeran uzten du. Abu Umamah Radliyallahu'anhu- esan zuen; norbaitek galdetu zion: 'Entzun al duzu hori Allah sallallaahu'alaihiwasallam mezulariari?'. erantzun zuen: «Behin edo bitan entzun izan ez banio», edo «Hamar edo hogei aldiz, ez nuke esango».