Aku menjual baju besi, membeli kebun di Bani Salamah, itu harta pertama di masa Islam

Imam Bukhari : 6635

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ يَحْيَى عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ أَنَّ أَبَا قَتَادَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ مَنْ لَهُ بَيِّنَةٌ عَلَى قَتِيلٍ قَتَلَهُ فَلَهُ سَلَبُهُ فَقُمْتُ لِأَلْتَمِسَ بَيِّنَةً عَلَى قَتِيلِي فَلَمْ أَرَ أَحَدًا يَشْهَدُ لِي فَجَلَسْتُ ثُمَّ بَدَا لِي فَذَكَرْتُ أَمْرَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَائِهِ سِلَاحُ هَذَا الْقَتِيلِ الَّذِي يَذْكُرُ عِنْدِي قَالَ فَأَرْضِهِ مِنْهُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ كَلَّا لَا يُعْطِهِ أُصَيْبِغَ مِنْ قُرَيْشٍ وَيَدَعَ أَسَدًا مِنْ أُسْدِ اللَّهِ يُقَاتِلُ عَنْ اللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَدَّاهُ إِلَيَّ فَاشْتَرَيْتُ مِنْهُ خِرَافًا فَكَانَ أَوَّلَ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُقَالَ لِي عَبْدُ اللَّهِ عَنْ اللَّيْثِ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَدَّاهُ إِلَيَّ وَقَالَ أَهْلُ الْحِجَازِ الْحَاكِمُ لَا يَقْضِي بِعِلْمِهِ شَهِدَ بِذَلِكَ فِي وِلَايَتِهِ أَوْ قَبْلَهَا وَلَوْ أَقَرَّ خَصْمٌ عِنْدَهُ لِآخَرَ بِحَقٍّ فِي مَجْلِسِ الْقَضَاءِ فَإِنَّهُ لَا يَقْضِي عَلَيْهِ فِي قَوْلِ بَعْضِهِمْ حَتَّى يَدْعُوَ بِشَاهِدَيْنِ فَيُحْضِرَهُمَا إِقْرَارَهُ وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِرَاقِ مَا سَمِعَ أَوْ رَآهُ فِي مَجْلِسِ الْقَضَاءِ قَضَى بِهِ وَمَا كَانَ فِي غَيْرِهِ لَمْ يَقْضِ إِلَّا بِشَاهِدَيْنِ وَقَالَ آخَرُونَ مِنْهُمْ بَلْ يَقْضِي بِهِ لِأَنَّهُ مُؤْتَمَنٌ وَإِنَّمَا يُرَادُ مِنْ الشَّهَادَةِ مَعْرِفَةُ الْحَقِّ فَعِلْمُهُ أَكْثَرُ مِنْ الشَّهَادَةِ وَقَالَ بَعْضُهُمْ يَقْضِي بِعِلْمِهِ فِي الْأَمْوَالِ وَلَا يَقْضِي فِي غَيْرِهَا وَقَالَ الْقَاسِمُ لَا يَنْبَغِي لِلْحَاكِمِ أَنْ يُمْضِيَ قَضَاءً بِعِلْمِهِ دُونَ عِلْمِ غَيْرِهِ مَعَ أَنَّ عِلْمَهُ أَكْثَرُ مِنْ شَهَادَةِ غَيْرِهِ وَلَكِنَّ فِيهِ تَعَرُّضًا لِتُهَمَةِ نَفْسِهِ عِنْدَ الْمُسْلِمِينَ وَإِيقَاعًا لَهُمْ فِي الظُّنُونِ وَقَدْ كَرِهَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظَّنَّ فَقَالَ إِنَّمَا هَذِهِ صَفِيَّةُ

Nabalitaan namin [si Qutaibah] na sinabi niya [si Al Laits bin Sa'd] mula kay [Yahya] mula kay ['Umar bin Katsir] mula kay [Abu Muhammad, maula Abu Qatadah] na nagsabi, Sinabi ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam sa labanan sa Hunain: "Sinumang may patunay ng mga biktimang namatay sa digmaan, ay makukuha niya ang samsam na dala niya." Kaya ako (si Abu Qatadah) ay agad na tumayo upang maghanap ng ebidensya ng kalaban na aking napatay, ngunit tila wala akong nakitang nakasaksi sa aking pagpatay. Kaya't umupo ako, at nagkusa akong magreklamo tungkol sa aking problema sa Propeta sallallaahu'alaihi wa sallam. Pagkatapos ay sinabi ng isang kaibigan niya sa kanyang upuan: 'Ang sandata ba ng taong pinatay ang laging binabanggit sa akin [ni Abu Qatadah]?' Nagpatuloy ang lalaki; 'Pakisabi kay Abu Qatadah na isuko ito para sa akin!' Kaya't pinutol ni Abu Bakr ang kanyang sinabi; 'Hinding-hindi, imposible para sa Rasulullah sallallaahu'alaihi wa sallam na ibigay ang mga samsam sa inyong mga maya, at iniwan niya ang isa sa mga leon ni Allah (ibig sabihin ay si Abu Qatadah) na kanyang nakalaban para kay Allah at sa Kanyang Sugo.' Pagkatapos ay ibinigay sa akin ng Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam ang samsam, at pagkatapos ay bumili ako ng isang gibas. At iyon ang unang kayamanan na aking nabuo. Sinabi sa akin [ni Abdullah], mula kay [Al Laits], pagkatapos ay tumayo ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam at ibinigay ito sa akin. Ang mga iskolar ng Hejaz ay nangangatwiran; Ang isang hukom ay walang karapatang gumawa ng desisyon batay lamang sa kanyang kaalaman sa kanyang nasaksihan sa panahon ng paglilitis o bago pa man, kahit na aminin ng taong kinasuhan na ang karapatan ay pagmamay-ari ng kalaban sa pagtatalo sa pagdinig. Ang ilan sa kanila ay nagkomento na wala siyang karapatang magdesisyon hanggang sa tumawag siya ng dalawang saksi at pagkatapos ay ipahayag ng hukom ang kanyang desisyon. Samantala, ang mga klerikong Iraqi ay may opinyon na ang kanyang naririnig o nakikita sa sesyon ng korte, ay ang hukom ang nagpapasya kasama niya, habang sa labas ng sesyon ng korte, hindi siya maaaring magpasiya maliban sa pamamagitan ng pagtawag ng dalawang saksi. Samantala, ang isa pang grupo sa kanila ay may opinyon na 'Kahit na siya ay nasa labas ng korte, nagpasya pa rin siya (nang hindi tumawag ng dalawang saksi), dahil ang hukom ay isang mapagkakatiwalaang tao, at ang layunin ng patotoo ay upang malaman lamang ang katotohanan, kahit na ang kaalaman ng hukom ay higit na malawak kaysa sa ibang mga saksi, ngunit ito ang nagbukas sa kanya upang maging target ng mga akusasyon sa mga Muslim at ilubog sila sa pagtatangi, (kahit na talagang hindi nagustuhan ng Propeta sallallaahu 'alaihi ang pagtatangi, gayundin ang masamang pagtatangi ng kanyang dalawang kasama noong naglalakad ang propeta sallallaahu 'alaihi wasallam) kasama ang isang babae, pagkatapos ay agad na pinutol ng Propeta ang kanilang mga pagtatangi sa pamamagitan ng pagsasabing: "Alam mo, ang babaeng iyon ay si Shafiyyah, (aking asawa)."