Imam Ahmad : 15307
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْرَائِيلَ قَالَ سَمِعْتُ جَعْدَةَ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَأَى رَجُلًا سَمِينًا فَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُومِئُ إِلَى بَطْنِهِ بِيَدِهِ وَيَقُولُ لَوْ كَانَ هَذَا فِي غَيْرِ هَذَا الْمَكَانِ لَكَانَ خَيْرًا لَكَ
Esan digu [Muhammad bin Ja'far] esan du; esan digu [Syu'bah] esan; Entzun dut [Abu Israeli] esaten; Entzun dut [Ja'dah] esaten; Profeta sallallaahu'alaihiwasallam entzun dut, gizon lodi bat ikusi zuen, gero sallallaahu'alaihiwasallam profetak bere sabela seinalatu zuen eskuarekin eta esan zuen: 'Duhh, loditasuna sabelean ez badago, hobe izango litzateke zuretzat'