Perintah memerdekakan budak milik bersama karena ditampar oleh salah seorang pemiliknya

Imam Ahmad : 15150

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سَلَمَةَ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ سُوَيْدٍ قَالَ لَطَمْتُ مَوْلًى لَنَا ثُمَّ جِئْتُ وَأَبِي فِي الظُّهْرِ فَصَلَّيْتُ مَعَهُ فَلَمَّا سَلَّمَ أَخَذَ بِيَدِي فَقَالَ اتَّئِدْ مِنْهُ فَعَفَا ثُمَّ أَنْشَأَ يُحَدِّثُ قَالَ كُنَّا وَلَدَ مُقَرِّنٍ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبْعَةً لَيْسَ لَنَا إِلَّا خَادِمٌ وَاحِدَةٌ فَلَطَمَهَا أَحَدُنَا فَبَلَغَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَعْتِقُوهَا فَقَالُوا لَيْسَ لَنَا خَادِمٌ غَيْرُهَا قَالَ فَلْيَسْتَخْدِمُوهَا فَإِذَا اسْتَغْنَوْا فَلْيُخَلُّوا سَبِيلَهَا

Na taʻu mai e [Ibn Numair] ia i matou [Sufyan] mai ia [Salamah] mai ia [Muawiyah bin Suwaid] o lē na fai mai; Na ou sasaina se tasi o a matou pologa, ona ou sau lea ma [loʻu tamā] i le taimi o le Zuhr, ona ou tatalo lea ma -loʻu tamā-. Ina ua maeʻa lana faʻafeiloaʻiga -na tago atu loʻu tamā- i loʻu lima ma fai mai; 'Tuʻu ia te ia' ona faʻamagalo mai lea o ia ona taʻu mai lea ia i matou, o i matou o le fanau a Muqarrin i le taimi o le Avefeʻau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faʻamanuiaga a Allah), e toʻafitu i matou, e naʻo le toʻatasi le matou auauna. Ona sasa lea o ia e se tasi o i matou. Na oʻo atu lenei tala i le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faʻamanuiaga a Allah). Na ia fautua mai, 'Faʻasaʻoloto o ia'. Na latou tali mai 'E leai se isi mea ua ia i matou vagana ai lena'. Na ia fai mai; 'Ioe, e leai se faʻafitauli'. Ae afai e le toe manaʻomia o ia, tuʻu ia te ia'.