Mukjizat Rasulullah: memberkahi sisa perbekalan menjadi berlimpah bagi seluruh pasukan yang kelaparan

Imam Ahmad : 14902

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُبَارَكٍ قَالَ أَخْبَرَنَا الْأَوْزَاعِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي الْمُطَّلِبُ بْنُ حَنْطَبٍ الْمَخْزُومِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي عَمْرَةَ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزَاةٍ فَأَصَابَ النَّاسَ مَخْمَصَةٌ فَاسْتَأْذَنَ النَّاسُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَحْرِ بَعْضِ ظُهُورِهِمْ وَقَالُوا يُبَلِّغُنَا اللَّهُ بِهِ فَلَمَّا رَأَى عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ هَمَّ أَنْ يَأْذَنَ لَهُمْ فِي نَحْرِ بَعْضِ ظَهْرِهِمْ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ بِنَا إِذَا نَحْنُ لَقِينَا الْقَوْمَ غَدًا جِيَاعًا أَرْجَالًا وَلَكِنْ إِنْ رَأَيْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ تَدْعُوَ لَنَا بِبَقَايَا أَزْوَادِهِمْ فَتَجْمَعَهَا ثُمَّ تَدْعُوَ اللَّهَ فِيهَا بِالْبَرَكَةِ فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى سَيُبَلِّغُنَا بِدَعْوَتِكَ أَوْ قَالَ سَيُبَارِكُ لَنَا فِي دَعْوَتِكَ فَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَقَايَا أَزْوَادِهِمْ فَجَعَلَ النَّاسُ يُجِيئُونَ بِالْحَثْيَةِ مِنْ الطَّعَامِ وَفَوْقَ ذَلِكَ وَكَانَ أَعْلَاهُمْ مَنْ جَاءَ بِصَاعٍ مِنْ تَمْرٍ فَجَمَعَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَامَ فَدَعَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدْعُوَ ثُمَّ دَعَا الْجَيْشَ بِأَوْعِيَتِهِمْ فَأَمَرَهُمْ أَنْ يَحْتَثُوا فَمَا بَقِيَ فِي الْجَيْشِ وِعَاءٌ إِلَّا مَلَئُوهُ وَبَقِيَ مِثْلُهُ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ لَا يَلْقَى اللَّهَ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ بِهِمَا إِلَّا حُجِبَتْ عَنْهُ النَّارُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

Wedi dweud wrthym ['Mae Ali bin Ishaq] wedi dweud wrthym [Abdullah] sef Ibn Mubarak, wedi dweud; wedi adrodd i ni [meddai Al Auza'i]; wedi dweud wrthyf [meddai Al Muttalib bin Hanthab Al Mahzumi]; wedi dweud wrthyf [Abdurrahman bin Abu 'Amrah Al Ansari] wedi dweud wrthyf [fy nhad] wedi dweud; roedden ni gyda Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam mewn rhyfel, yna cafodd y milwyr eu taro gan newyn felly fe ofynnon nhw ganiatâd gan Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam i ladd rhai o'u cerbydau, a dywedon nhw; 'Bydded Allah yn gwneud i ni ddigon ohono'. Pan gafodd 'Umar bin Khattab wybod fod Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam am ganiatáu iddynt ladd rhai o'u cerbydau, dywedodd; 'O Negesydd Allah, beth os yfory byddwn yn cwrdd â gelyn sy'n newynog ac yn cerdded. ond os dymunwch, gofynnwch inni gasglu gweddill eu darpariaethau, yna rydych yn eu casglu ac yn gweddïo ar Allah yn gofyn am fendithion ganddo, yn sicr y bydd Allah yn ein cyflawni â'ch gweddïau. neu dywedwch; Bydd Allah yn ein bendithio â'ch gweddïau'. Gorchmynnodd y Proffwyd sallallaahu'alaihiwasallam iddynt gasglu eu cyflenwadau, nes i'r bobl gasglu eu cyflenwadau. Roedd rhai yn trosglwyddo dogn o fwyd, rhai yn fwy na hynny, a daeth y rhan fwyaf ohonyn nhw gyda llond bol o ddyddiadau. Casglodd y Proffwyd sallallaahu'alaihiwasallam nhw, yna gweddïodd ei weddïau, yna dywedodd wrth y milwyr i ddod â chynwysyddion bwyd a dweud wrthynt am gynnwys y cyflenwadau bwyd a gasglwyd, felly ni ddaeth unrhyw un â'u cynwysyddion bwyd ond roeddent wedi'u llenwi â'r bwyd ac fe drodd allan i fod yn gyfan fel o'r blaen. Gwenodd y Proffwyd sallallaahu'alaihiwasallam nes bod ei molars yn weladwy, yna dywedodd: 'ASYHADU AN LAA ILAAHA ILLA ALLAH WA ANNI ROSULULLOH, nid oes gwas crediniol yn cwrdd ag Allah gyda'r ddwy frawddeg hyn ond mae uffern ar gau oddi wrtho'.