Mukjizat Rasulullah: memberkahi sisa perbekalan menjadi berlimpah bagi seluruh pasukan yang kelaparan

Imam Ahmad : 14902

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُبَارَكٍ قَالَ أَخْبَرَنَا الْأَوْزَاعِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي الْمُطَّلِبُ بْنُ حَنْطَبٍ الْمَخْزُومِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي عَمْرَةَ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزَاةٍ فَأَصَابَ النَّاسَ مَخْمَصَةٌ فَاسْتَأْذَنَ النَّاسُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَحْرِ بَعْضِ ظُهُورِهِمْ وَقَالُوا يُبَلِّغُنَا اللَّهُ بِهِ فَلَمَّا رَأَى عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ هَمَّ أَنْ يَأْذَنَ لَهُمْ فِي نَحْرِ بَعْضِ ظَهْرِهِمْ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ بِنَا إِذَا نَحْنُ لَقِينَا الْقَوْمَ غَدًا جِيَاعًا أَرْجَالًا وَلَكِنْ إِنْ رَأَيْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ تَدْعُوَ لَنَا بِبَقَايَا أَزْوَادِهِمْ فَتَجْمَعَهَا ثُمَّ تَدْعُوَ اللَّهَ فِيهَا بِالْبَرَكَةِ فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى سَيُبَلِّغُنَا بِدَعْوَتِكَ أَوْ قَالَ سَيُبَارِكُ لَنَا فِي دَعْوَتِكَ فَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَقَايَا أَزْوَادِهِمْ فَجَعَلَ النَّاسُ يُجِيئُونَ بِالْحَثْيَةِ مِنْ الطَّعَامِ وَفَوْقَ ذَلِكَ وَكَانَ أَعْلَاهُمْ مَنْ جَاءَ بِصَاعٍ مِنْ تَمْرٍ فَجَمَعَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَامَ فَدَعَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدْعُوَ ثُمَّ دَعَا الْجَيْشَ بِأَوْعِيَتِهِمْ فَأَمَرَهُمْ أَنْ يَحْتَثُوا فَمَا بَقِيَ فِي الْجَيْشِ وِعَاءٌ إِلَّا مَلَئُوهُ وَبَقِيَ مِثْلُهُ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ لَا يَلْقَى اللَّهَ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ بِهِمَا إِلَّا حُجِبَتْ عَنْهُ النَّارُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

Na faamatala mai ia i matou [‘Ali bin Ishaq] e faapea [Abdullah], o Ibn Mubarak lea, na fai mai; na faamatala mai ia i matou [Al Auza'i] na fai mai [Al Muttalib bin Hanthab Al Mahzumi]; na faamatala mai ia te a'u [Abdurrahman bin Abu 'Amrah Al Ansari] na fai mai [lo'u tama]; sa matou faatasi ma le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) i se taua, ma sa mafatia le autau i le fia 'ai seia oo ina latou talosagaina le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) mo se faatagaga e fasia ai nisi o a latou manu, ma sa latou fai mai; 'Ia lava mo i matou e Allah.' Ina ua iloa e 'Umar bin Khattab ua manao le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) e faataga i latou e fasia nisi o a latou manu, na ia fai mai ai; 'Le Avefeau a Allah, e faapefea pe a taeao tatou te fetaiai ma le fili o loo fia 'ai ma savavali? Ae afai e te mana'o ai, ia e poloa'i mai ia i matou e aoina mea o totoe o a latou meaai, ona e aoina lea ma tatalo ia Allah e ole atu mo faamanuiaga mai ia te Ia, e mautinoa lava o le a lava mo i matou e Allah i lau talosaga. Pe fai atu; 'O le a fa'amanuiaina i matou e le Atua i lau tatalo'. Na poloa'i le Perofeta (ia te ia le filemu ma fa'amanuiaga a le Atua) e aoina a latou mea'ai, se'ia o'o ina aoina e tagata a latou mea'ai. O nisi na avatu le fua e tasi o mea'ai, o nisi e sili atu nai lo lena, ma o le to'atele o i latou na o mai ma le sa' e tasi o tamati. Na aoina e le Perofeta (ia te ia le filemu ma fa'amanuiaga a le Atua), ona tatalo lea i lana tatalo, ona poloa'i lea o fitafita e aumai ni pusa mea'ai ma poloa'i atu ia i latou e ufiufi mea'ai na aoina, ona leai lea o se tasi na aumaia a latou pusa mea'ai ae na latou fa'atumuina i mea'ai ma sa tumau pea e pei o muamua. Na 'ata le Perofeta (ia te ia le filemu ma fa'amanuiaga a le Atua) se'ia o'o ina va'aia ona nifo, ona fai atu lea; 'ASHHADU AN LAA ILAAHA ILLA ALLAH WA ANNI ROSULULLOH, e leai se auauna talitonu e feiloa'i ma le Atua i nei fuaiupu e lua ae ua tapunia Seoli mai ia te ia'.