Mukjizat Rasulullah: memberkahi sisa perbekalan menjadi berlimpah bagi seluruh pasukan yang kelaparan

Imam Muslim : 40

حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ عُثْمَانَ وَأَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ جَمِيعًا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ قَالَ أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَوْ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ شَكَّ الْأَعْمَشُ قَالَ لَمَّا كَانَ غَزْوَةُ تَبُوكَ أَصَابَ النَّاسَ مَجَاعَةٌ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ أَذِنْتَ لَنَا فَنَحَرْنَا نَوَاضِحَنَا فَأَكَلْنَا وَادَّهَنَّا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ افْعَلُوا قَالَ فَجَاءَ عُمَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ فَعَلْتَ قَلَّ الظَّهْرُ وَلَكِنْ ادْعُهُمْ بِفَضْلِ أَزْوَادِهِمْ ثُمَّ ادْعُ اللَّهَ لَهُمْ عَلَيْهَا بِالْبَرَكَةِ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَ فِي ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَ فَدَعَا بِنِطَعٍ فَبَسَطَهُ ثُمَّ دَعَا بِفَضْلِ أَزْوَادِهِمْ قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِكَفِّ ذُرَةٍ قَالَ وَيَجِيءُ الْآخَرُ بِكَفِّ تَمْرٍ قَالَ وَيَجِيءُ الْآخَرُ بِكَسْرَةٍ حَتَّى اجْتَمَعَ عَلَى النِّطَعِ مِنْ ذَلِكَ شَيْءٌ يَسِيرٌ قَالَ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ بِالْبَرَكَةِ ثُمَّ قَالَ خُذُوا فِي أَوْعِيَتِكُمْ قَالَ فَأَخَذُوا فِي أَوْعِيَتِهِمْ حَتَّى مَا تَرَكُوا فِي الْعَسْكَرِ وِعَاءً إِلَّا مَلَئُوهُ قَالَ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا وَفَضَلَتْ فَضْلَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ لَا يَلْقَى اللَّهَ بِهِمَا عَبْدٌ غَيْرَ شَاكٍّ فَيُحْجَبَ عَنْ الْجَنَّةِ

[Sahl bin Uthman] ma [Abu Kuraib Muhammad bin al-Ala'] na faamatala mai ia i matou mai ia [Abu Muawiyah] o lē na fai mai [Abu Kuraib] o lē na taʻu mai ia i matou [Abu Muawiyah] mai ia [al-Amasy] mai ia [Abu Salih] mai ia [Abu Hurairah] pe -mai ia [Abu Said], o al-Amasy e masalosalo - na fai mai Abu Hurairah; 'I le taimi o le taua i Tabuk, na oo ai le 'autau - o tagata Musalimi - i le fia 'ai tele, na latou fai mai ai; 'Le Avefeau a Allah, afai e te faatagaina i matou e fasi a matou kamela, ina ia mafai ona matou 'aʻai a latou aano ma faʻaaoga o latou gaʻo e fai ma suāuu - e ufiufi ai le paʻu, e puipuia ai mai le vevela tele-?' Na tali mai le Avefeau a Allah (filemu ma faamanuiaga a Allah ia te ia); 'Fai loa'. Na fai mai Abu Hurairah; 'Ona sau lea o Umar ma fai mai; 'Le Avefeau a Allah, afai e te faia lena mea, ona vaivai lea o le tua o le kamela - le taavale-! Ae e sili atu, ia e fesili atu mo meaʻai na totoe mai ia i latou ona e tatalo lea, ia faamanuia e Allah.’ Ona fai atu lea o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah); ‘Ua lelei tele’. Ona ia talosaga atu lea mo se paluga -e faia i le paʻu-, ina ua uma ona fofola, ona ia fesili atu lea mo meaʻai na totoe pea’. Na faaauau pea Abu Hurairah, ‘Ona sau lea o se tamaloa ma se lima o saito, ona sau lea o le isi ma se lima o talati, ma o isi na sau ma ni fasi falaoa -meaʻai, e pei o falaoa-, ina ia aoina ai sina meaʻai i luga o le paluga o le paʻu. Na fai atu Abu Hurairah; ‘Ona tatalo lea o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) mo meaʻai ma faamanuiaga, ina ua maeʻa ona ia fai atu lea; ‘Ave ma faatumu a outou pusa meaʻai’. Na faaauau pea Abu Hurairah, ‘Ona latou faatumuina lea o a latou meaʻai, seia oo ina leai se fitafita vagana ai a latou pusa meaʻai ua tumu’. Na faaauau pea Abu Hurairah, ‘Ona latou aai ai lea seia oo ina latou maoona, ma sa totoe pea meaʻai’. Ona fai atu lea o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah); ‘Ou te molimau atu e leai se atua e tatau ona tapua’i i ai vagana ai Allah ma o a’u fo’i le avefe’au a Allah, e leai se auauna e feiloa’i ma Allah, e le masalosalo o ia i lea fa’asalaga ona taofia lea o ia mai le ulufale atu i le lagi’.