Mukjizat Rasulullah: memberkahi sisa perbekalan menjadi berlimpah bagi seluruh pasukan yang kelaparan

इमाम अहमद : 14902

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مُبَارَكٍ قَالَ أَخْبَرَنَا الْأَوْزَاعِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي الْمُطَّلِبُ بْنُ حَنْطَبٍ الْمَخْزُومِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي عَمْرَةَ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزَاةٍ فَأَصَابَ النَّاسَ مَخْمَصَةٌ فَاسْتَأْذَنَ النَّاسُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَحْرِ بَعْضِ ظُهُورِهِمْ وَقَالُوا يُبَلِّغُنَا اللَّهُ بِهِ فَلَمَّا رَأَى عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ هَمَّ أَنْ يَأْذَنَ لَهُمْ فِي نَحْرِ بَعْضِ ظَهْرِهِمْ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ بِنَا إِذَا نَحْنُ لَقِينَا الْقَوْمَ غَدًا جِيَاعًا أَرْجَالًا وَلَكِنْ إِنْ رَأَيْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ تَدْعُوَ لَنَا بِبَقَايَا أَزْوَادِهِمْ فَتَجْمَعَهَا ثُمَّ تَدْعُوَ اللَّهَ فِيهَا بِالْبَرَكَةِ فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى سَيُبَلِّغُنَا بِدَعْوَتِكَ أَوْ قَالَ سَيُبَارِكُ لَنَا فِي دَعْوَتِكَ فَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَقَايَا أَزْوَادِهِمْ فَجَعَلَ النَّاسُ يُجِيئُونَ بِالْحَثْيَةِ مِنْ الطَّعَامِ وَفَوْقَ ذَلِكَ وَكَانَ أَعْلَاهُمْ مَنْ جَاءَ بِصَاعٍ مِنْ تَمْرٍ فَجَمَعَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَامَ فَدَعَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدْعُوَ ثُمَّ دَعَا الْجَيْشَ بِأَوْعِيَتِهِمْ فَأَمَرَهُمْ أَنْ يَحْتَثُوا فَمَا بَقِيَ فِي الْجَيْشِ وِعَاءٌ إِلَّا مَلَئُوهُ وَبَقِيَ مِثْلُهُ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ لَا يَلْقَى اللَّهَ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ بِهِمَا إِلَّا حُجِبَتْ عَنْهُ النَّارُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

हे आम्हाला ['अली बिन इशाक] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अब्दुल्ला] इब्न मुबारक यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: आम्हाला [अल-औज़ाई] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मला [अल-मुथलिब बिन हन्थब अल-महजुमी] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: ['अब्दुर-रहमान बिन अबू 'अमराह अल-अन्सारी] यांनी मला सांगितले, आणि माझ्या वडिलांनी मला सांगितले: "आम्ही पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या सोबत एका मोहिमेत होतो, आणि सैनिकांना इतकी भूक लागली की त्यांनी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडून त्यांच्या काही सवारी प्राण्यांना कापण्यास परवानगी मागितली, आणि त्यांनी म्हटले: 'अल्लाहेन हे आमच्यासाठी पुरेसे करील.' जेव्हा उमर बिन खत्ताब यांनी जाणले की पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम त्यांना त्यांच्या काही सवारी प्राण्यांना कापण्यास परवानगी देणार आहेत, ते म्हणाले; 'हे पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, जर उद्या आम्ही भूकेले आणि पायी चालत शत्रूशी सामना केला तर काय? पण जर तुम्हाला हवे असेल, तर आम्हाला त्यांच्या अन्नसाठ्यातील उरलेली अन्नं गोळा करण्याचा आदेश द्या, मग तुम्ही ती गोळा करून अल्लाहकडे त्याचे आशीर्वाद मागू शकता; नक्कीच अल्लाह तुमच्या प्रार्थनेमुळे आम्हाला पुरेसे देईल. किंवा म्हणा: 'अल्लाह तुमच्या प्रार्थनेमुळे आम्हाला आशीर्वाद देईल.' पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्यांना त्यांचा अन्न गोळा करण्याचा आदेश दिला, त्यामुळे लोकांनी आपले अन्न गोळा केले. काहींनी एका वेळेचे अन्न दिले, काहींनी त्यापेक्षा जास्त दिले, आणि त्यापैकी बहुतेकांनी एक 'शो' खजूर घेऊन आले. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी ते गोळा केले, नंतर प्रार्थना केली, आणि मग सैनिकांना त्यांचे अन्नपात्रे आणण्याचे आदेश दिले आणि त्यांना गोळा केलेले अन्न त्यात भरून घेण्यास सांगितले; त्यामुळे कोणीही आपले अन्नपात्र त्या अन्नाने भरले शिवाय आणले नाही, आणि तरीही ते पूर्वीप्रमाणे अखंड राहिले. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी आपले मोठे दात दिसतील इतके हसले, मग म्हणाले: "मी साक्ष देतो की अल्लाहशिवाय दुसरा देव नाही आणि मी अल्लाहचा प्रेषित आहे; कोणताही श्रद्धाळू दास या दोन घोषणांसह अल्लाहला भेटतो, तो नरकापासून सुरक्षित राहतो."