Mukjizat Rasulullah: memberkahi sisa perbekalan menjadi berlimpah bagi seluruh pasukan yang kelaparan

इमाम मुस्लिम : 40

حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ عُثْمَانَ وَأَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ جَمِيعًا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ قَالَ أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَوْ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ شَكَّ الْأَعْمَشُ قَالَ لَمَّا كَانَ غَزْوَةُ تَبُوكَ أَصَابَ النَّاسَ مَجَاعَةٌ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ أَذِنْتَ لَنَا فَنَحَرْنَا نَوَاضِحَنَا فَأَكَلْنَا وَادَّهَنَّا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ افْعَلُوا قَالَ فَجَاءَ عُمَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ فَعَلْتَ قَلَّ الظَّهْرُ وَلَكِنْ ادْعُهُمْ بِفَضْلِ أَزْوَادِهِمْ ثُمَّ ادْعُ اللَّهَ لَهُمْ عَلَيْهَا بِالْبَرَكَةِ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَ فِي ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَ فَدَعَا بِنِطَعٍ فَبَسَطَهُ ثُمَّ دَعَا بِفَضْلِ أَزْوَادِهِمْ قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِكَفِّ ذُرَةٍ قَالَ وَيَجِيءُ الْآخَرُ بِكَفِّ تَمْرٍ قَالَ وَيَجِيءُ الْآخَرُ بِكَسْرَةٍ حَتَّى اجْتَمَعَ عَلَى النِّطَعِ مِنْ ذَلِكَ شَيْءٌ يَسِيرٌ قَالَ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ بِالْبَرَكَةِ ثُمَّ قَالَ خُذُوا فِي أَوْعِيَتِكُمْ قَالَ فَأَخَذُوا فِي أَوْعِيَتِهِمْ حَتَّى مَا تَرَكُوا فِي الْعَسْكَرِ وِعَاءً إِلَّا مَلَئُوهُ قَالَ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا وَفَضَلَتْ فَضْلَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ لَا يَلْقَى اللَّهَ بِهِمَا عَبْدٌ غَيْرَ شَاكٍّ فَيُحْجَبَ عَنْ الْجَنَّةِ

आम्हाला [सहल बिन उथमान] यांनी आणि [अबू कुरायब मुहम्मद बिन अल-आला'] आणि [अबू मुआविया] यांच्याकडून सांगण्यात आले: [अबू कुरायब] यांनी आम्हाला [अबू मुआविया] यांच्याकडून, [अल-अमस्या] यांच्याकडून, [अबू शालीह] यांच्याकडून, [अबू हुरैरा] किंवा – [अबू सा'द] यांच्याकडून हदीस सांगितली; अल-अमस्या यांना खात्री नव्हती- अबू हुरैरा म्हणाले, 'तबूकच्या लढाईदरम्यान, मुसलमानांच्या सैन्याला भीषण उपासाला सामोरे जावे लागले, म्हणून त्यांनी विचारले, "हे अल्लाहचे प्रेषित, आपण परवानगी दिली तर आम्ही आमची उंटांची कत्तल करू का, जेणेकरून आम्ही त्याचे मांस खाऊ आणि त्याची चरबी तेलाप्रमाणे (आमच्या त्वचेवर लावण्यासाठी, जळत्या उष्णतेपासून संरक्षण करण्यासाठी) वापरू?"' ' पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी उत्तर दिले: 'असे करा.' अबू हुरैरा म्हणाले, 'मग उमर आले आणि म्हणाले, "हे पैगंबर, जर तुम्ही तसे केले, तर उंटांच्या पाठी (सवारीसाठी) खूपच कमजोर होतील! तर त्याऐवजी, त्यांच्याकडे जे अन्न उरले आहे ते मागा, मग त्यावर दुआ करा, अल्लाह त्यावर बरकत करो.' अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शान्ति आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: 'ठीक आहे.' त्यांनी मग एक चामड्याची पाटी मागितली; ती पसरवल्यानंतर त्यांनी त्यांच्याकडे जे अन्न उरले होते ते मागितले." अबू हुरैरा यांनी पुढे सांगितले, "मग एक माणूस हातात भरलेला मका घेऊन आला, दुसरा हातात भरलेली खजूर घेऊन आला, आणि इतर काही लोक अन्नाचे तुकडे (उदा. ब्रेडचे) घेऊन आले, त्यामुळे त्या चामड्याच्या चटईवर थोडेसे अन्न जमा झाले. अबू हुरैरा म्हणाले, "नंतर पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी त्या अन्नावर दुआ केली आणि नंतर म्हणाले: 'घ्या आणि तुमची अन्नपात्रे भरा.' अबू हुरैरा पुढे म्हणाले, "त्यांनी मग आपले अन्नपात्रे भरली, इतके की एकही सैनिक उरला नाही ज्याचे अन्नपात्र पूर्णपणे भरलेले नव्हते." अबू हुरैरा पुढे म्हणाले, "मग त्यांनी तृप्त होईपर्यंत खाल्ले, आणि तरीही अन्न उरले होते." त्यानंतर अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "मी साक्ष देतो की अल्लाहव्यतिरिक्त कोणताही पूजनीय देव नाही आणि मी अल्लाहचा प्रेषित आहे; जोही दास या शब्दांबद्दल शंका न बाळगता अल्लाहला भेटेल, त्याला स्वर्गात प्रवेशापासून रोखले जाणार नाही."