Talbiyah diucapkan terus hingga tiba saat melempar jumrah

Imam Ahmad : 14753

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَمَى جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ يَوْمَ النَّحْرِ ضُحًى وَرَمَى فِي سَائِرِ أَيَّامِ التَّشْرِيقِ بَعْدَمَا زَالَتْ الشَّمْسُ

Na faamatala mai ia i matou ['Affan] e faapea [o Hammad], o Ibn Salamah lea, na ia taʻu mai ia i matou [Ibn Juraij] mai ia [Abu Az-Zubair] mai ia [Jabir] e faapea o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) na togiina maa i Al-Aqabah i le aso o Nahr i le taimi o Dhuha ma togiina i aso uma o Tashriq pe a uma ona goto le la.