Imam Ahmad : 14336
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي صَدَقَةُ بْنُ يَسَارٍ عَنْ عَقِيلِ بْنِ جَابِرٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّ فِيمَا يَذْكُرُ مِنْ اجْتِهَادِ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْعِبَادَةِ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِي مَوْضِعٍ آخَرَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةٍ مِنْ نَجْدٍ فَأَصَابَ امْرَأَةَ رَجُلٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ إِلَى نَجْدٍ فَغَشِينَا دَارًا مِنْ دُورِ الْمُشْرِكِينَ قَالَ فَأَصَبْنَا امْرَأَةَ رَجُلٍ مِنْهُمْ قَالَ ثُمَّ انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَاجِعًا وَجَاءَ صَاحِبُهَا وَكَانَ غَائِبًا فَذُكِرَ لَهُ مُصَابُهَا فَحَلَفَ لَا يَرْجِعُ حَتَّى يُهْرِيقَ فِي أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَمًا قَالَ فَلَمَّا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَعْضِ الطَّرِيقِ نَزَلَ فِي شِعْبٍ مِنْ الشِّعَابِ وَقَالَ مَنْ رَجُلَانِ يَكْلَآَنَا فِي لَيْلَتِنَا هَذِهِ مِنْ عَدُوِّنَا قَالَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ وَرَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ نَحْنُ نَكْلَؤُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَخَرَجَا إِلَى فَمِ الشِّعْبِ دُونَ الْعَسْكَرِ ثُمَّ قَالَ الْأَنْصَارِيُّ لِلْمُهَاجِرِيِّ أَتَكْفِينِي أَوَّلَ اللَّيْلِ وَأَكْفِيكَ آخِرَهُ أَمْ تَكْفِينِي آخِرَهُ وَأَكْفِيكَ أَوَّلَهُ قَالَ فَقَالَ الْمُهَاجِرِيُّ بَلْ اكْفِنِي أَوَّلَهُ وَأَكْفِيكَ آخِرَهُ فَنَامَ الْمُهَاجِرِيُّ وَقَامَ الْأَنْصَارِيُّ يُصَلِّي قَالَ فَافْتَتَحَ سُورَةً مِنْ الْقُرْآنِ فَبَيْنَا هُوَ فِيهَا يَقْرَأُ إِذْ جَاءَ زَوْجُ الْمَرْأَةِ قَالَ فَلَمَّا رَأَى الرَّجُلَ قَائِمًا عَرَفَ أَنَّهُ رَبِيئَةُ الْقَوْمِ فَيَنْتَزِعُ لَهُ بِسَهْمٍ فَيَضَعُهُ فِيهِ قَالَ فَيَنْزِعُهُ فَيَضَعُهُ وَهُوَ قَائِمٌ يَقْرَأُ فِي السُّورَةِ الَّتِي هُوَ فِيهَا وَلَمْ يَتَحَرَّكْ كَرَاهِيَةَ أَنْ يَقْطَعَهَا قَالَ ثُمَّ عَادَ لَهُ زَوْجُ الْمَرْأَةِ بِسَهْمٍ آخَرَ فَوَضَعَهُ فِيهِ فَانْتَزَعَهُ فَوَضَعَهُ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي وَلَمْ يَتَحَرَّكْ كَرَاهِيَةَ أَنْ يَقْطَعَهَا قَالَ ثُمَّ عَادَ لَهُ زَوْجُ الْمَرْأَةِ الثَّالِثَةَ بِسَهْمٍ فَوَضَعَهُ فِيهِ فَانْتَزَعَهُ فَوَضَعَهُ ثُمَّ رَكَعَ فَسَجَدَ ثُمَّ قَالَ لِصَاحِبِهِ اقْعُدْ فَقَدْ أُوتِيتُ قَالَ فَجَلَسَ الْمُهَاجِرِيُّ فَلَمَّا رَآهُمَا صَاحِبُ الْمَرْأَةِ هَرَبَ وَعَرَفَ أَنَّهُ قَدْ نُذِرَ بِهِ قَالَ وَإِذَا الْأَنْصَارِيُّ يَمُوجُ دَمًا مِنْ رَمْيَاتِ صَاحِبِ الْمَرْأَةِ قَالَ فَقَالَ لَهُ أَخُوهُ الْمُهَاجِرِيُّ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكَ أَلَا كُنْتَ آذَنْتَنِي أَوَّلَ مَا رَمَاكَ قَالَ فَقَالَ كُنْتُ فِي سُورَةٍ مِنْ الْقُرْآنِ قَدْ افْتَتَحْتُهَا أُصَلِّي بِهَا فَكَرِهْتُ أَنْ أَقْطَعَهَا وَايْمُ اللَّهِ لَوْلَا أَنْ أُضَيِّعَ ثَغْرًا أَمَرَنِي بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحِفْظِهِ لَقَطَعَ نَفْسِي قَبْلَ أَنْ أَقْطَعَهَا
[Ya'qub] Esan digu [nire aita] [Muhammad bin Ishaq] [Shodaqoh Bin Yasar] ['Aqil bin Jabir] [Jabir bin Abdullah Al Ansari] [Jabir bin Abdullah Al Ansari] Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en lagunen larritasunari buruz. -Jabir bin Abdullah radliyallahu'anhuma- esan zuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ekin joan ginen, --beste toki batean editore batekin-- Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ekin joan ginen Najd-en aurkako borrokan, eta Nejedera iristen ari zen politeistetako emakume bat aurkitu genuen, gero politeisten etxe batera joan ginen. Haien emazte bat lortu dugu. orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam etxeratu zen eta han ez zegoen emakumearen senarra etorri zen. Orduan, bere emazteari gertatu zitzaion hondamendia aipatu zuen eta etxera ez itzuliko zin egin zuen, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta lagunen odola isuri ahal izateko. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam bere bidaiaren zati bat amaitu zuenean, muino batean atseden hartu zuen eta galdetu zuen: nor dira gaur gauean etsaien erasoetatik babestuko gaituzten bi pertsonak? Beraz, bazen Muhajirin-eko gizon bat eta Anshor-eko gizon bat esan zuen; gu, o Allahren Mezularia! soldaduen azpian muinoaren bokalera jaitsi ziren, orduan Ansar jendeak esan zien Muhajirinei, gauaren hasieran zainduko al nauzue eta ni amaieran ala gauaren amaieran zainduko nauzue eta hasieran zaintzen zaituztet? orduan Muhajirinek esan zuen; zaindu lehenik eta arratsaldean zainduko zaitut. Orduan Muhajirinek lo egin zuten Ansarrek zutik eta otoitz egiten zuten bitartean. Koraneko gutunetako baten irakurketa ireki zuen, irakurtzen ari zela, emakumearen senarra etorri zen. Gizon bat zutik ikusi zuenean, tropako guardia bat zela jakin zuen. Beraz, tiro egin zuen eta Anshor gizonak atera zuen. berriro tiro egin eta berriro atera zuen eta gizona zutik geratu zen eta irakurtzen jarraitu zuen eta ez zen gelditu hausteko beldurrez. Emakumearen senarrak beste gezi bat bota zion eta berriro kendu zioten eta zutik geratu zen otoitzean eta irakurtzen jarraitu zuen eta ez zen gelditu hausteko beldurrez. Emakumearen senarra berriro itzuli zen hirugarren aldiz, gezi bat jaurti zion baina berriro atera zuen gero makurtu eta ahuspeztu zen gero bere lagunari esan zion: eseri, etsai bat hurbildu zait. orduan Muhajirin eseri zen. Gizonak biak ikusi zituenean, ihes egin zuen eta jakin zuen abisatu zutela. Anshor gizona emakumearen senarraren jaurtiketaz odoletan ari zen. esan zuen; orduan bere anaiak, Muhajirinek esan zuen; Ala barka dezala, zergatik ez didazu deitu gezi batek jo zintuzten lehen aldian. orduan -Anshortarrak- esan zuen; Koranaren kapitulu bat irakurtzen ari nintzen, eta otoitzean ireki nuen eta gorroto nuen hautsi behar izatea. Ala esanez, Allah sallallaahu 'alaihi wasallam zaintzeko agindu zidan mugak hausteko beldurra izan ez banu, irakurketa hautsi baino lehen amaituko zuen nire bizitza'.