Imam Ahmad : 13727
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ نُبَيْحٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْتَعِينُهُ فِي دَيْنٍ كَانَ عَلَى أَبِي قَالَ فَقَالَ آتِيكُمْ قَالَ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ لِلْمَرْأَةِ لَا تُكَلِّمِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَسْأَلِيهِ قَالَ فَأَتَانَا فَذَبَحْنَا لَهُ دَاجِنًا كَانَ لَنَا فَقَالَ يَا جَابِرُ كَأَنَّكُمْ عَرَفْتُمْ حُبَّنَا اللَّحْمَ قَالَ فَلَمَّا خَرَجَ قَالَتْ لَهُ الْمَرْأَةُ صَلِّ عَلَيَّ وَعَلَى زَوْجِي أَوْ صَلِّ عَلَيْنَا قَالَ فَقَالَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِمْ قَالَ فَقُلْتُ لَهَا أَلَيْسَ قَدْ نَهَيْتُكِ قَالَتْ تَرَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَدْخُلُ عَلَيْنَا وَلَا يَدْعُو لَنَا
Esan digute [Waki'] [Sufyan]-tik [Al Aswad bin Qois]-tik [Nubaih-tik] [Jabir]-etik esan; Sallallaahu 'alaihi wasallam Profetagana joan nintzen nire aitaren zorra ordaintzera. -Jabir bin Abdullah radliyallahu'anhuma- esan zuen; Ezagutu nahi zaitut. -Jabir bin Abdullah radliyallahu'anhuma- esan zuen; Itzuli nintzen eta emakume bati esan nion, ez hitz egin Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam eta galdetu. -Jabir bin Abdullah radliyallahu'anhuma- esan zuen; gero guregana etorri zen eta gure abereak hil genizkion. Orduan -Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam- esan zuen: 'O Jabir! Badirudi ezagutzen dudala haragiaren gustukoa'. -Jabir bin Abdullah radliyallahu'anhuma- esan zuen; -Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam- kalera irten zenean, emakumeak -Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam- esan zion: "Erregutu niregatik, nire senarra" edo "Erregutu guregatik". -Jabir bin Abdullah radliyallahu'anhuma- esan zuen; -Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam- esan zuen: 'O Allah! Eman errukia'. Orduan esan nion, ez al dizut debekatu'. -emakumeak- erantzun zuen: "Egokia al da Allahren Mezularia (bakea eta Allahren bedeinkapena izan dadin) gurekin elkartzen ikustea eta orduan ez du guregatik otoitz egingo!'