Diyat bagi wanita yang meninggal dan pembebasan budak sebagai tebusan janin yang gugur akibat perkelahian

Imam Bukhari : 6398

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى فِي جَنِينِ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي لَحْيَانَ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ ثُمَّ إِنَّ الْمَرْأَةَ الَّتِي قَضَى عَلَيْهَا بِالْغُرَّةِ تُوُفِّيَتْ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ مِيرَاثَهَا لِبَنِيهَا وَزَوْجِهَا وَأَنَّ الْعَقْلَ عَلَى عَصَبَتِهَا

اسان کي [عبدالله بن يوسف] ٻڌايو آهي ته اسان کي [الليث] [ابن شهاب] کان [سعيد بن مسيب] کان [ابو هريره] ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ هڪ ڀيرو بني لحيان جي هڪ ڇوڪري جي جنين جي ديت جو فيصلو ڪيو جنهن جي قيمت غره جي برابر هئي، مرد غلام يا عورت ٻانهي، پوءِ جنهن عورت کي غره ڏيڻ جو فيصلو ڪيو هو اها فوت ٿي وئي، پوءِ رسول الله ﷺ فيصلو ڪيو ته ان جي وراثت سندس ٻارن ۽ مڙس لاءِ هوندي، جڏهن ته ديت جي ادائيگي سندس عشاء لاءِ هوندي.