Akan keluar dari neraka yang mempunyai iman sebesar biji sawi

Imam Ahmad : 13073

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُحْبَسُ الْمُؤْمِنُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَهْتَمُّونَ لِذَلِكَ فَيَقُولُونَ لَوْ اسْتَشْفَعْنَا عَلَى رَبِّنَا عَزَّ وَجَلَّ فَيُرِيحُنَا مِنْ مَكَانِنَا فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ أَنْتَ أَبُونَا خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَأَسْجَدَ لَكَ مَلَائِكَتَهُ وَعَلَّمَكَ أَسْمَاءَ كُلِّ شَيْءٍ فَاشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ قَالَ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ أَكْلَهُ مِنْ الشَّجَرَةِ وَقَدْ نُهِيَ عَنْهَا وَلَكِنْ ائْتُوا نُوحًا أَوَّلَ نَبِيٍّ بَعَثَهُ اللَّهُ إِلَى أَهْلِ الْأَرْضِ قَالَ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ سُؤَالَهُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَكِنْ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ خَلِيلَ الرَّحْمَنِ عَزَّ وَجَلَّ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ ثَلَاثَ كَذِبَاتٍ كَذَبَهُنَّ قَوْلَهُ إِنِّي سَقِيمٌ وَقَوْلَهُ بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا وَأَتَى عَلَى جَبَّارٍ مُتْرَفٍ وَمَعَهُ امْرَأَتُهُ فَقَالَ أَخْبِرِيهِ أَنِّي أَخُوكِ فَإِنِّي مُخْبِرُهُ أَنَّكِ أُخْتِي وَلَكِنْ ائْتُوا مُوسَى عَبْدًا كَلَّمَهُ اللَّهُ تَكْلِيمًا وَأَعْطَاهُ التَّوْرَاةَ قَالَ فَيَأْتُونَ مُوسَى فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ قَتْلَهُ الرَّجُلَ وَلَكِنْ ائْتُوا عِيسَى عَبْدَ اللَّهِ وَرَسُولَهُ وَكَلِمَةَ اللَّهِ وَرُوحَهُ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَلَكِنْ ائْتُوا مُحَمَّدًا عَبْدَ اللَّهِ وَرَسُولَهُ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ فَيَأْتُونِي فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فِي دَارِهِ فَيُؤْذَنُ لِي عَلَيْهِ فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يَقُولُ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَقُلْ تُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ وَسَلْ تُعْطَ قَالَ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَحْمَدُ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ بِثَنَاءٍ وَتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأُخْرِجُهُمْ فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ فَأُخْرِجُهُمْ مِنْ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ الثَّانِيَةَ فَيُؤْذَنُ لِي عَلَيْهِ فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يَقُولُ ارْفَعْ رَأْسَكَ مُحَمَّدُ وَقُلْ تُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ وَسَلْ تُعْطَ قَالَ فَأَرْفَعُ رَأْسِي وَأَحْمَدُ رَبِّي بِثَنَاءٍ وَتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأُخْرِجُهُمْ فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ قَالَ هَمَّامٌ وَأَيْضًا سَمِعْتُهُ يَقُولُ فَأُخْرِجُهُمْ مِنْ النَّارِ فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ قَالَ ثُمَّ أَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ الثَّالِثَةَ فَإِذَا رَأَيْتُ رَبِّي وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يَقُولُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ وَقُلْ تُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ وَسَلْ تُعْطَ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَحْمَدُ رَبِّي بِثَنَاءٍ وَتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأُخْرِجُ فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ قَالَ هَمَّامٌ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ فَأُخْرِجُهُمْ مِنْ النَّارِ فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ فَلَا يَبْقَى فِي النَّارِ إِلَّا مَنْ حَبَسَهُ الْقُرْآنُ أَيْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْخُلُودُ ثُمَّ تَلَا قَتَادَةُ { عَسَى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا } قَالَ هُوَ الْمَقَامُ الْمَحْمُودُ الَّذِي وَعَدَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

اسان کي عفان ٻڌايو آهي ته اسان کي حمام ٻڌايو آهي ته اسان کي قتاده ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو ته قيامت جي ڏينهن ايمان وارا قيد ڪيا ويندا. پوءِ انهن ان تي سنجيدگي سان غور ڪيو ۽ چيو ته اچو ته پنهنجي رب عزوجل کان شفاعت گهرون ته جيئن اسان پنهنجي جاءِ جي تڪليف کي گهٽائي سگهون. پهرين اهي آدم وٽ آيا. توهان، اهي چون ٿا، اسان جو پيءُ آهيو، الله توهان کي پنهنجي هٿن سان پيدا ڪيو آهي. هن ملائڪن کي توهان جي اڳيان سجدو ڪرڻ لاءِ بڻايو آهي. الله توهان کي سڀني شين جا نالا سيکاريا آهن، تنهنڪري توهان پنهنجي رب کان اسان جي شفاعت ڪريو. -انس بن مالڪ رضي الله عنه- چيو؛ هن -آدم عليه السلام - چيو؛ مان نٿو ڪري سگهان، هن وڻ کائڻ جي پنهنجي غلطي جو ذڪر ڪيو جيتوڻيڪ اهو منع هو. پر، نوح وٽ اچو، هو پهريون نبي هو جيڪو زمين جي رهاڪن ڏانهن موڪليو ويو. -انس بن مالڪ رضي الله عنه- چيو؛ پوءِ انهن نوح کي حڪم ڏنو. مون چيو، نوح عليه السلام کي ڪو به حق نه هو ۽ هن پنهنجي غلطي جو ذڪر ڪيو، يعني بغير ڄاڻ جي الله عزوجل کان پڇڻ، ۽ - چوڻ - 'ابراهيم وٽ اچو، جيڪو رحمٰن عزوجل جو عاشق آهي. اهي ابراهيم وٽ آيا، هن چيو؛ 'مان لائق نه آهيان'، پوءِ هن پنهنجي غلطي جو ذڪر ڪيو، يعني ٽي ڀيرا ڪوڙ ڳالهائڻ. پهرين ڀيري هن جواب ڏنو، 'مان بيمار آهيان'. ٻيو، جڏهن هن جواب ڏنو، 'جيڪو بت ٽوڙي ٿو اهو سڀ کان وڏو بت آهي'. ۽ ٽيون، جڏهن هو ۽ سندس زال بادشاهه سان مليا جيڪو امير ۽ عيش عشرت وارو هو، تڏهن - ابراهيم عليه السلام - پنهنجي زال کي سرگوشي ڪئي، 'بادشاهه کي چئو ته مان توهان جو ڀاءُ آهيان، ڇاڪاڻ ته مون هن کي چيو آهي ته توهان منهنجي ڀيڻ آهيو'. تنهن ڪري مهرباني ڪري صرف موسيٰ عليه السلام وٽ وڃو، اهو ٻانهو جنهن سان الله سڌو سنئون ڳالهايو آهي ۽ جنهن کي تورات ڏني وئي آهي. - رسول الله صلي الله عليه وسلم - چيو؛ پوءِ اهي موسيٰ عليه السلام وٽ آيا، هن جواب ڏنو، مان لائق نه آهيان، هن چيو ته سندس غلطي ڪنهن کي قتل ڪرڻ هئي. بس الله جي ٻانهي ۽ سندس رسول عيسيٰ وٽ وڃو، جنهن جي ابتدا الله جي ڪلام ۽ سندس روح مان آهي. پوءِ اهي عيسيٰ وٽ ويا، صرف هن جواب ڏنو، مان ان جي لائق نه آهيان پر صرف محمد وٽ وڃو، الله جي ٻانهي ۽ سندس رسول، جنهن جا گذريل ۽ مستقبل جا گناهه معاف ڪيا ويا آهن. -رسول الله صلي الله عليه وسلم - فرمايو؛ 'پوءِ اهي مون وٽ آيا، پوءِ مون پنهنجي رب عزوجل کان سندس گهر ۾ اجازت گهري، پوءِ مون کي اجازت ڏني وئي. جڏهن مون کيس ڏٺو، ته مان ڪري پيو ۽ سجدو ڪيو، پوءِ هن - الله عزوجل - مون کي سڏ ڪري چيو، 'اي محمد، پنهنجو سر بلند ڪر ۽ چئو ته توهان جي ڳالهه ٻڌي وئي آهي، شفاعت جي درخواست ڪريو ۽ توهان کي اجازت ڏني ويندي، درخواست ڪريو، اسان ان کي پورو ڪنداسين. -رسول الله صلي الله عليه وسلم - فرمايو؛ 'پوءِ مون پنهنجو سر بلند ڪيو، مون پنهنجي رب عزوجل جي تعريف ڪئي ان حمد ۽ تحميد سان جيڪا هن سيکاري ۽ پوءِ مون شفاعت ڏني.' مون کي فيصلو ڏنو ويو ته جيئن مان انهن کي ڪڍي جنت ۾ داخل ڪري سگهان. مون - انس بن مالڪ رضي الله عنه - ٻڌو، هن چيو، مان انهن کي دوزخ مان ڪڍي جنت ۾ داخل ڪندس. پوءِ منهنجي رب عزوجل ٻي ڀيري اجازت گهري ۽ الله ان کي اجازت ڏني. ۽ جڏهن مان ان کي ڏسان ٿو، ته مان سجدي ۾ ڪري پوان ٿو. هن پنهنجي مرضي مطابق مون کي سڏيو ۽ پوءِ چيو: اي محمد، پنهنجو سر بلند ڪر، چئو ته توهان جي ڳالهه ٻڌي وئي آهي، شفاعت جي درخواست ڪريو ۽ توهان کي اجازت ڏني ويندي، درخواست ڪريو، اسان ان کي پورو ڪنداسين. - رسول الله صلي الله عليه وسلم - فرمايو؛ 'پوءِ مون پنهنجو سر بلند ڪيو، پنهنجي رب عزوجل جي تعريف ۽ تحميد سان جيڪو هن سيکاريو هو. پوءِ مون شفاعت ڪئي ۽ مون کي فيصلو ڏنو ويو ته جيئن مان انهن کي جنت ۾ داخل ڪري سگهان. حمام چيو؛ ۽ مون کيس چوندي ٻڌو: 'مون انهن کي دوزخ مان ڪڍي جنت ۾ داخل ڪيو'. - رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'پوءِ مون ٽئين ڀيري ربّڪُ عَزَّوَجَلَّ کان اجازت گهري. ۽ جڏهن مان کيس ڏسان ٿو ته ڪري پوان ٿو ۽ سجدو ڪريان ٿو. هن مون کي پنهنجي مرضي مطابق سڏيو ۽ چيو: اي محمد، پنهنجو سر بلند ڪر، چئو ته توهان جي ڳالهه ٻڌي وئي آهي، شفاعت جي درخواست ڪريو ۽ توهان کي اجازت ڏني ويندي، درخواست ڪريو، اسان ان کي پورو ڪنداسين. - رسول الله صلي الله عليه وسلم - فرمايو؛ 'پوءِ مون پنهنجو سر بلند ڪيو، مون پنهنجي ربّڪ عَزَّوَجَلَّ جي تعريف ۽ تحميد سان ڪئي جيڪا هن سيکاري هئي ۽ پوءِ مون شفاعت ڪئي. پوءِ مون لاءِ فيصلو ڪيو ويو ته مان انهن کي ٻاهر ڪڍان ۽ انهن کي جنت ۾ داخل ڪريان. همام چيو؛ ۽ مون کيس چوندي ٻڌو ته: 'پوءِ مون انهن کي دوزخ مان ڪڍيو، ۽ مون انهن کي جنت ۾ داخل ڪيو جيستائين دوزخ ۾ ڪجهه به نه بچيو سواءِ انهن جي جن کي ان ۾ دائمي زندگي جي سزا ڏني وئي هئي. پوءِ قتاده پڙهيو، 'اميد آهي ته توهان جو رب توهان کي هڪ تعريف واري جاءِ تي بلند ڪندو'، يعني تعريف واري جاءِ جنهن جو الله عَزَّوَجَلَّ پنهنجي نبي صلي الله عليه وسلم سان واعدو ڪيو هو.