Nabi ingin memanjangkan shalat, namun mendengar tangisan bayi, maka beliau memendekkan shalat karena khawatir akan memberatkan ibunya
Imam Ahmad : 13035
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ يَعْنِي ابْنَ أَبِي نَمِرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ مَا صَلَّيْتُ وَرَاءَ إِمَامٍ قَطُّ أَخَفَّ صَلَاةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا أَتَمَّ وَإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ وَرَاءَهُ فَيُخَفِّفُ مَخَافَةَ أَنْ يَشُقَّ عَلَى أُمِّهِ
Na faamatala mai ia i matou [Abu Said], o se pologa a le Banu Hashim, na ta’u mai e [Sulaiman bin Bilal] ia i matou [Sharik], o Ibn Abu Namr, mai ia [Anas bin Malik] o lē na fai mai: Ou te le’i tatalo lava i tua o se imam e sili atu lona mama ma sili atu lona atoatoa nai lo le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah). I se tasi taimi, na faalogo ai le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) i se pepe o tagi i ona tua, o lea na ia faapuupuuina ai lana tatalo auā na fefe ne’i faigata mo lona tina.