Imam Ahmad : 12997
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَاصِمُ بْنُ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيُّ ثُمَّ الظَّفَرِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ مَا كَانَ أَحَدٌ أَشَدَّ تَعَجُّلًا لِصَلَاةِ الْعَصْرِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ كَانَ أَبْعَدَ رَجُلَيْنِ مِنْ الْأَنْصَارِ دَارًا مِنْ مَسْجِدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأَبُو لُبَابَةَ بْنُ عَبْدِ الْمُنْذِرِ أَخُو بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ وَأَبُو عَبْسِ بْنُ جَبْرٍ أَخُو بَنِي حَارِثَةَ دَارُ أَبِي لُبَابَةَ بِقُبَاءَ أَوْ دَارُ أَبِي عَبْسِ بْنِ جَبْرٍ فِي بَنِي حَارِثَةَ ثُمَّ إِنْ كَانَا لَيُصَلِّيَانِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَصْرَ ثُمَّ يَأْتِيَانِ قَوْمَهُمَا وَمَا صَلَّوْهَا لِتَبْكِيرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَا
Esan digu [Ya'qub] esan digu [nire aita] [Muhammad bin Ishaq] esan du; esan dit ['Ashim bin 'Umar bin Qatadah Al Ansari, azh-Zhufari] [Anas bin Malik Al Anshari], -Ashim Radliyallahu'anhu- esan zuen; Esaten entzun nion; Ez dago Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam baino azkarrago Asr otoitza egiteko inor. Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam meskitatik urrunen zeuden bi Ansar gizonak Abu Lubabah bin Abdul Mundzir Bani 'Amr bin 'Auf-ekoa eta Abu 'Abs bin Jabr Bani Haritsah-ekoa ziren. Abu Lubabah-en etxea Quba'-n zegoen eta Abu 'Abs bin Jabr-en etxea Bani Harithah-en zegoen. Biek Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam-ekin Asr otoitzak egiten bazituzten eta gero beren herriarengana joan ziren etxera, biek aurkitu zuten oraindik ez zutela otoitz egin Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam-ek Asr otoitzak otoitz egiten zituen abiaduragatik.