حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ أَقْبَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَدِينَةِ وَهُوَ مُرْدِفٌ أَبَا بَكْرٍ وَأَبُو بَكْرٍ شَيْخٌ يُعْرَفُ وَنَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَابٌّ لَا يُعْرَفُ قَالَ فَيَلْقَى الرَّجُلُ أَبَا بَكْرٍ فَيَقُولُ يَا أَبَا بَكْرٍ مَنْ هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْكَ فَيَقُولُ هَذَا الرَّجُلُ يَهْدِينِي إِلَى السَّبِيلِ فَيَحْسِبُ الْحَاسِبُ أَنَّهُ إِنَّمَا يَهْدِيهِ الطَّرِيقَ وَإِنَّمَا يَعْنِي سَبِيلَ الْخَيْرِ فَالْتَفَتَ أَبُو بَكْرٍ فَإِذَا هُوَ بِفَارِسٍ قَدْ لَحِقَهُمْ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَذَا فَارِسٌ قَدْ لَحِقَ بِنَا قَالَ فَالْتَفَتَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اصْرَعْهُ فَصَرَعَتْهُ فَرَسُهُ ثُمَّ قَامَتْ تُحَمْحِمُ قَالَ ثُمَّ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مُرْنِي بِمَا شِئْتَ قَالَ قِفْ مَكَانَكَ لَا تَتْرُكَنَّ أَحَدًا يَلْحَقُ بِنَا قَالَ فَكَانَ أَوَّلُ النَّهَارِ جَاهِدًا عَلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ آخِرُ النَّهَارِ مَسْلَحَةً لَهُ قَالَ فَنَزَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَانِبَ الْحَرَّةِ ثُمَّ بَعَثَ إِلَى الْأَنْصَارِ فَجَاءُوا نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمُوا عَلَيْهِمَا وَقَالُوا ارْكَبَا آمِنَيْنِ مُطْمَئِنَّيْنِ قَالَ فَرَكِبَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَحَفُّوا حَوْلَهُمَا بِالسِّلَاحِ قَالَ فَقِيلَ بِالْمَدِينَةِ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ فَاسْتَشْرَفُوا نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْظُرُونَ إِلَيْهِ وَيَقُولُونَ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ فَأَقْبَلَ يَسِيرُ حَتَّى جَاءَ إِلَى جَانِبِ دَارِ أَبِي أَيُّوبَ قَالُوا فَإِنَّهُ لَيُحَدِّثُ أَهْلَهَا إِذْ سَمِعَ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ وَهُوَ فِي نَخْلٍ لِأَهْلِهِ يَخْتَرِفُ لَهُمْ مِنْهُ فَعَجِلَ أَنْ يَضَعَ الَّذِي يَخْتَرِفُ فِيهَا فَجَاءَ وَهِيَ مَعَهُ فَسَمِعَ مِنْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَجَعَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ بُيُوتِ أَهْلِنَا أَقْرَبُ قَالَ فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ أَنَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَذِهِ دَارِي وَهَذَا بَابِي قَالَ فَانْطَلِقْ فَهَيِّئْ لَنَا مَقِيلًا قَالَ فَذَهَبَ فَهَيَّأَ لَهُمَا مَقِيلًا ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَدْ هَيَّأْتُ لَكُمَا مَقِيلًا فَقُومَا عَلَى بَرَكَةِ اللَّهِ فَقِيلَا فَلَمَّا جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ حَقًّا وَأَنَّكَ جِئْتَ بِحَقٍّ وَلَقَدْ عَلِمَتْ الْيَهُودُ أَنِّي سَيِّدُهُمْ وَابْنُ سَيِّدِهِمْ وَأَعْلَمُهُمْ وَابْنُ أَعْلَمِهِمْ فَادْعُهُمْ فَاسْأَلْهُمْ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ وَيْلَكُمْ اتَّقُوا اللَّهَ فَوَالَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ إِنَّكُمْ لَتَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ حَقًّا وَأَنِّي جِئْتُكُمْ بِحَقٍّ أَسْلِمُوا قَالُوا مَا نَعْلَمُهُ ثَلَاثًا

Esan digu [Abdush-Shomad] esan dit [nire aita], esan digu [Abdul Azizek] esan digu [Anas bin Malik] esan digu, behin Profeta sallallaahu'alaihi zen Abu Bakr atzealdean Medinara zuzendu zen. Gizartean ezaguna zen agure bat zen, Profeta sallallaahu'alaihi wasallam oraindik ezaguna ez zen gaztea zen. -Anas bin Malik, Ala pozik egon dadila berarekin- esan zuen, orduan norbaitek Abu Bakr ezagutu zuen eta kaixo esan zion, O Abu Bakr, nor da zure aurrean dagoen pertsona?'. Hau da bidea erakutsi zidan pertsona, esan zuen Abu Bakrrek. Gizonek pentsatu zuten bidea erakusteak esan nahi zuena ibilgailuei jarraibideak ematea zela, nahiz eta Abu Bakar-ek esan nahi zuena ontasunaren bidea izan. Abu Bakr-ek buelta eman zuen, zaldizko bat zela eta hura harrapatu zuen. O Nabiyullah, oihukatu zuen Abu Bakrrek, hona hemen zaldizko bat gure atzetik. -Anas bin Malik radliyallahu'anhu- esan zuen, orduan Nabiyullah Shallallahu'alaihi wasallam jiratu zen eta otoitz bat esan zuen: O Ala, jaitsi ezazu!, gizona berehala erori zen zalditik. Zaldia esnatu eta irrintzi egin zuen. -Anas bin Malik radliyallahu'anhu- esan zuen -gizonak- orduan bere burua eskaini zuen, o Allahren Mezularia, agindu iezadazu nahi duzun bezala. Profetak erantzun zion, egon zaitezte zauden lekuan, ez gaitzazu inor gainditzen. Anasek esan zuen goizean pertsona hori etsai zela profetaren aurka, baina arratsaldean bere defendatzaile bihurtu zen. -Anas bin Malik radliyallahu'anhu- esan zuen, Profeta sallallaahu'alaihi wasallam orduan harrien ondoan gelditu zen, gero mezulari bat bidali zuen Ansar jendea ezagutzera eta etorri ziren. Biak agurtu zituzten orduan esan zuten: igo zaitezte biak seguru eta lasai. -Anas bin Malik radliyallahu'anhu- esan zuen, orduan Nabiyullah shallallahu'alaihi wasallam eta Abu Bakr igo ziren, beren ingurua armekin zaintzen zuten bitartean Medinan emititzen zuten bitartean, 'Nabiyullah shallallahu'alaihi wasallam etorri da', harik eta harik eta profeta harrera egin zuten arte. 'etorri Nabiyullah, etorri Nabiyullah'. Sallallaahu 'Alaihi Wasalam profetak oinez jarraitu zuen Abu Ayyub-en etxearen albora iritsi arte. Abu Ayyubek bere familiari behin betiko esango ziola esan zuten. Bat-batean, Abdullah bin Salamek bere etorrera sallallaahu'alaihi wasallam entzun zuen bere familiaren dattilaren lorategian zegoela, garai hartan hura zaintzen ari zelako. Abdullah bin Salamek berehala utzi zuen lana. Abdullah bin Salam bere emaztearekin etorri zen eta sallallaahu 'Alaihi Wasalam sallallaahu'alaihi wasallam profetaren aholku erlijiosoak entzun zituen, gero bere familia ezagutzera itzuli zen. Orduan, sallallaahu'alaihi wasallam profetak galdetu zuen, noren etxea dago hemendik gertuen? -Anas bin Malik radliyallahu'anhu-esan zuen, orduan -Abu Ayyub- esan zuen: Ni, Nabiyullah, hau da nire etxea eta hau da nire atea. -Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam- esan zuen, zoaz etxera eta prestatu ohe bat. -Anas bin Malik radliyallahu'anhu- esan zuen, beraz, joan zen eta bientzako ohe bat prestatu zuen, gero etorri zen eta esan zuen: O Nabiyullah, prestatu dut, beraz, zatoz Allahren bedeinkapenarekin eta atsedenarekin. Nabiyullah etorri zenean, Abdullah bin Salam etorri zen, eta esan zuen: Benetan Allahren Mezularia zarela eta zuk ekartzen duzuna al-haq dela egiaztatzen dut, juduek badakite ni naizela haien buruzagia eta haien artean hobekien dakiena eta ondoen dakien semea, beraz, gonbidatu itzazu, nork daki, agian haiek - juduak - orduan Islamera bihurtuko dira. Orduan, Nabiyullah sallallaahu'alaihi wasallam-ek esan zien: Oi juduak, galdu duzue, beldurtu Allah, Ala baino jainkorik ez duenak, benetan badakizue ni naizela Allahren benetako Mezularia, eta egia ekartzera etorri naizela. Bihurtu Islamera, mutilak! Hiru aldiz esan zuten, ez dakigu.