Imam Ahmad : 12699
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ سَلْمٍ الْعَلَوِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكُنْتُ أَدْخُلُ عَلَيْهِ بِغَيْرِ إِذْنٍ فَجِئْتُ ذَاتَ يَوْمٍ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ يَا بُنَيَّ إِنَّهُ قَدْ حَدَثَ أَمْرٌ فَلَا تَدْخُلْ عَلَيَّ إِلَّا بِإِذْنٍ
Иза вайга дийцина [Рохь] аьлла, иза дийцина вайга [Джарир Бин Хьазим] [Салам Аль-Ӏалави] схьа [Анас Бин Малик] аьлла, ас хьалха гӀуллакх деш хилла РасулуллахӀ салллаллахӀу ӀалайхӀи васаллам, со цуьнца цхьаьнакхета йиш хилийта, пурба доцуш, амма цхьана дийнахь со цунна дуьхьалкхетта вара, со вара со реприманде а, вара сан сон меӀ. пурба ду.