Imam Ahmad : 12699
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ سَلْمٍ الْعَلَوِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكُنْتُ أَدْخُلُ عَلَيْهِ بِغَيْرِ إِذْنٍ فَجِئْتُ ذَاتَ يَوْمٍ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ يَا بُنَيَّ إِنَّهُ قَدْ حَدَثَ أَمْرٌ فَلَا تَدْخُلْ عَلَيَّ إِلَّا بِإِذْنٍ
Esan digute [Rouh] esan, esan digu [Jarir Bin Hazim] [Salam Al-'Alawi] [Anas Bin Malik] [Anas Bin Malik] esan, Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam zerbitzatzen nuen baimenik gabe berarekin topo egin ahal izateko, baina egun batean ezagutu nuen eta errieta egin zidaten, ez dut nire semea beharrik, baimenik gabe.