Imam Ahmad : 12699

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ سَلْمٍ الْعَلَوِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكُنْتُ أَدْخُلُ عَلَيْهِ بِغَيْرِ إِذْنٍ فَجِئْتُ ذَاتَ يَوْمٍ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ يَا بُنَيَّ إِنَّهُ قَدْ حَدَثَ أَمْرٌ فَلَا تَدْخُلْ عَلَيَّ إِلَّا بِإِذْنٍ

Nasabi sa amin [Rouh] na nagsabi, nasabi sa amin [Jarir Bin Hazim] mula kay [Salam Al-'Alawi] mula kay [Anas Bin Malik] na nagsabi, Dati akong naglilingkod sa Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam upang makausap ko siya nang walang pahintulot, ngunit isang araw ay nakilala ko siya at pinagsabihan, O anak ko, mayroon akong pangangailangan, kaya huwag mo akong makipagkita maliban kung mayroon akong pahintulot.