Imam Ahmad : 11981
حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنِي حُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ حَدَّثَنِي ثَابِتٌ البُنَانِيُّ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَفَعَ إِلَى حَفْصَةَ ابْنَةِ عُمَرَ رَجُلًا فَقَالَ احْتَفِظِي بِهِ قَالَ فَغَفَلَتْ حَفْصَةُ وَمَضَى الرَّجُلُ فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ يَا حَفْصَةُ مَا فَعَلَ الرَّجُلُ قَالَتْ غَفَلْتُ عَنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَخَرَجَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَطَعَ اللَّهُ يَدَكِ فَرَفَعَتْ يَدَيْهَا هَكَذَا فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا شَأْنُكِ يَا حَفْصَةُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْتَ قَبْلُ لِي كَذَا وَكَذَا فَقَالَ لَهَا صُفِّي يَدَيْكِ فَإِنِّي سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَيُّمَا إِنْسَانٍ مِنْ أُمَّتِي دَعَوْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ أَنْ يَجْعَلَهَا لَهُ مَغْفِرَةً
Esan digu [Zaid Ibnul Hubab] esan, esan dit [Husain bin Waqid] esan, esan dit [Thabit Al Bunani] esan, esan dit [Anas bin Malik] esan; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek gizon bat eman zion Hafshah, Umarren alabari, eta esan zuen: "Kontuz gizon hau". Anasek esan zuen; «Baina Hafshah ahaztu egin zen pertsona joan zen arte. Horren ondoren, sallallaahu 'alaihi wasallam profeta sartu zen eta galdetu zuen: 'O Hafshah, zertan ari da gizon hori?' Hafshah-k erantzun zuen: 'O Allahren mezularia, ahaztu zait gizon horri begiratzea,' Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam atera zen orduan, eta ondoren esan zuen: 'Alak moztu dezala eskua -O Hafshah-!' orduan Hafshahek bi eskuak horrela altxatu zituen. Horren ondoren, Allah sallallaahu 'alaihi wasallam mezularia itzuli zen eta esan zuen: 'O Hafshah, zer duzu gaizki?' orduan erantzun zuen; 'O Allahren mezularia, otoitz egiten ari zinen niretzat zerbait txarragatik!' Beraz, esan zion: "Heda ezazu zure eskuak, hain zuzen ere, Allah-i "azza wajalla" galdetu diot, nire Ummah-tik edozeinek zerbait txarra otoitz egin dion haren alde, Ala barkamena egin dezan.