Imam Ahmad : 11354
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا مَسَرَّةُ بْنُ مَعْبَدٍ حَدَّثَنِي أَبُو عُبَيْدٍ صَاحِبُ سُلَيْمَانَ قَالَ رَأَيْتُ عَطَاءَ بْنَ يَزِيدَ اللَّيْثِيَّ قَائِمًا يُصَلِّي مُعْتَمًّا بِعِمَامَةٍ سَوْدَاءَ مُرْخٍ طَرَفَهَا مِنْ خَلْفٍ مُصْفَرَّ اللِّحْيَةِ فَذَهَبْتُ أَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْهِ فَرَدَّنِي ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ فَصَلَّى صَلَاةَ الصُّبْحِ وَهُوَ خَلْفَهُ فَقَرَأَ فَالْتَبَسَتْ عَلَيْهِ الْقِرَاءَةُ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ قَالَ لَوْ رَأَيْتُمُونِي وَإِبْلِيسَ فَأَهْوَيْتُ بِيَدِي فَمَا زِلْتُ أَخْنُقُهُ حَتَّى وَجَدْتُ بَرْدَ لُعَابِهِ بَيْنَ إِصْبَعَيَّ هَاتَيْنِ الْإِبْهَامِ وَالَّتِي تَلِيهَا وَلَوْلَا دَعْوَةُ أَخِي سُلَيْمَانَ لَأَصْبَحَ مَرْبُوطًا بِسَارِيَةٍ مِنْ سَوَارِي الْمَسْجِدِ يَتَلَاعَبُ بِهِ صِبْيَانُ الْمَدِينَةِ فَمَنْ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ أَنْ لَا يَحُولَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ أَحَدٌ فَلْيَفْعَلْ
Esan digute [Abu Ahmadek]; esan digu [Masarrah bin Ma'bad] esan du; esan zidan [Abu Ubaidek] Sulaymanen lagun batek, esan zuen; ['Atho` bin Yazid Al Laitsi] ikusi nuen zutik otoitzean imamah beltz bat jantzita, atzean zintzilik zegoen eta bizarra horiz tindatu zuen. Orduan bere aurretik pasatu nintzen, baina blokeatu ninduen eta esan zuen; [Abu Sa'id Al Khudri] esan zidan behin Allahren Mezularia (bakea eta bedeinkazioak berekin) goizeko otoitza egiteko altxatu zela eta bere atzean zegoela, gero gutun bat irakurri zuela, baina akats bat zegoen bere irakurketan. Beraz, otoitzak amaitu zituenean esan zuen: «Ikusi bazenu deabruari eskuekin eusten, eta benetan oraindik lepoa itotzen ari nintzela nire bi hatz artean listu hotza isurtzen sentitu arte; hatz erpurua eta erakuslea. Eta nire anaia Sulaimanen otoitzengatik ez balitz, oraindik goizaldera arte lotua egongo zen meskitako zutabeari, Medinako haur txikiek berarekin jolastu ahal izateko. Beraz, zuen artean inor pasatu gabe otoitz egin dezakeenak, egin dezala'.