Allah tidak menzhalimi seorang pun dari makhlukNya

Imam Ahmad : 11316

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ افْتَخَرَتْ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ فَقَالَتْ النَّارُ أَيْ رَبِّ يَدْخُلُنِي الْجَبَابِرَةُ وَالْمُلُوكُ وَالْعُظَمَاءُ وَالْأَشْرَافُ وَقَالَتْ الْجَنَّةُ أَيْ رَبِّ يَدْخُلُنِي الْفُقَرَاءُ وَالضُّعَفَاءُ وَالْمَسَاكِينُ فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لِلنَّارِ أَنْتِ عَذَابِي أُصِيبُ بِكِ مِنْ أَشَاءُ وَقَالَ لِلْجَنَّةِ أَنْتِ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ وَلِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْكُمَا مِلْؤُهَا فَأَمَّا النَّارُ فَيُلْقَى فِيهَا أَهْلُهَا وَتَقُولُ { هَلْ مِنْ مَزِيدٍ } حَتَّى يَأْتِيَهَا تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَيَضَعُ قَدَمَهُ عَلَيْهَا فَتُزْوَى وَتَقُولُ قَدْنِي قَدْنِي وَأَمَّا الْجَنَّةُ فَتَبْقَى مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ تَبْقَى ثُمَّ يُنْشِئُ اللَّهُ لَهَا خَلْقًا بِمَا يَشَاءُ و قَالَ حَسَنٌ الْأَشْيَبُ وَأَمَّا الْجَنَّةُ فَتَبْقَى مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ تَبْقَى

Беҙгә [Аффан] әйтте; беҙгә [Хәммәт бин Сәләмә] әйткән; беҙгә [Әтү бин Әс Сәйб] [Ғөбәйҙулла бин Абдулла бин Үтбә] [Әбү Сәғит Әл Худри] рәсүле Аллаһ ғәләйһис-сәләм әйткән: «Йәннәт менән тамуҡ бер-береһе менән маҡтана, тамуҡ әйтә; «Эй, Рабб, миңә ингәндәр тәкәббер кешеләр, батшалар, дәрәжәле кешеләр һәм хөрмәтле кешеләр ине», — тине һәм күк; «Эй, Рабб, миңә ингәндәр — ярлылар, көсһөҙҙәр һәм ярлылар». Шулай итеп, Тәбәрәкә вә Тәғәлә тамуҡҡа: «Һин Минең язам, һинең менән кемде теләйем, шуны язалайым», — тигән һәм күккә: «Һин Минең бөтә нәмәне үҙ эсенә алған рәхмәтем, һәм һеҙҙең икегеҙҙең һәр берегеҙ туйырһығыҙ», — тигән. Йәһәннәмгә килгәндә, унда йәшәүселәр унда ингәндә, ул әйтте; «Әле лә күберәкме?», йәғни Аллаһы Тәғәлә уның янына килеп, аяғын уға һалып, тулы булып киткәнсе, шунан һуң тамуҡ әйтте; — Етер, етер. Ә күккә килгәндә, ул Аллаһы Тәғәлә теләгәнсә ирекле ҡала, һуңынан Ул күктә Үҙе теләгәнсә йәшәр өсөн яңы йән эйәләрен барлыҡҡа килтерә». Хәсән Әл Асыйаб: «Ә күккә килгәндә, ул Аллаһы Тәғәлә теләгәнсә асыҡ ҡаласаҡ», — тигән.