Allah tidak menzhalimi seorang pun dari makhlukNya

Imam Muslim : 5083

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَحَاجَّتْ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ فَقَالَتْ النَّارُ أُوثِرْتُ بِالْمُتَكَبِّرِينَ وَالْمُتَجَبِّرِينَ وَقَالَتْ الْجَنَّةُ فَمَا لِي لَا يَدْخُلُنِي إِلَّا ضُعَفَاءُ النَّاسِ وَسَقَطُهُمْ وَغِرَّتُهُمْ قَالَ اللَّهُ لِلْجَنَّةِ إِنَّمَا أَنْتِ رَحْمَتِي أَرْحَمُ بِكِ مَنْ أَشَاءُ مِنْ عِبَادِي وَقَالَ لِلنَّارِ إِنَّمَا أَنْتِ عَذَابِي أُعَذِّبُ بِكِ مَنْ أَشَاءُ مِنْ عِبَادِي وَلِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْكُمَا مِلْؤُهَا فَأَمَّا النَّارُ فَلَا تَمْتَلِئُ حَتَّى يَضَعَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى رِجْلَهُ تَقُولُ قَطْ قَطْ قَطْ فَهُنَالِكَ تَمْتَلِئُ وَيُزْوَى بَعْضُهَا إِلَى بَعْضٍ وَلَا يَظْلِمُ اللَّهُ مِنْ خَلْقِهِ أَحَدًا وَأَمَّا الْجَنَّةُ فَإِنَّ اللَّهَ يُنْشِئُ لَهَا خَلْقًا و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ احْتَجَّتْ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ إِلَى قَوْلِهِ وَلِكِلَيْكُمَا عَلَيَّ مِلْؤُهَا وَلَمْ يَذْكُرْ مَا بَعْدَهُ مِنْ الزِّيَادَةِ

Беҙгә [Мөхәммәт бин Рафиғ] һөйләне беҙгә [Ғабдурраззаҡ] беҙгә [Мәғмәр] [Хәммәм бин Мөнәбиһ] әйтте: Бына нимә [Әбү Һүрәйрә] беҙгә Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләмдән әйтте, ул бер нисә хәҙистәрҙе телгә алды, шул иҫәптән: Рәсүлләһүәһүлләһ һәм: бәхәстә тора. Йәһәннәм әйтә: «Миңә тәкәббер һәм тәкәббер кешеләр инде. Күк әйтә: Ә миңә килгәндә, миңә көсһөҙ, файҙаһыҙ һәм ҡолдарҙан башҡа бер кем дә инмәй. Шунан һуң Аллаһы Тәғәлә күккә: «Һин Минең рәхмәтем, һинең менән ҡолдарымдан теләгән кешегә фатиха бирермен», — тигән. Шунан Аллаһы Тәғәлә тамуҡҡа: «Һин Минең ғазапым, һинең менән кемде теләйем, шуны ғазаплайым һәм һеҙҙең икегеҙҙең һәр берегеҙ туҡ», — тигән. Йәһәннәм тулыһынса тулмағанда, Аллаһ Тәғәлә аяҡтарын ергә һала һәм йәһәннәм: «Етер, етер, етер», — ти. Ул ваҡытта тамуҡ тулы булған һәм уның бер өлөшө башҡа ерҙәргә йыйылған һәм Аллаһ Тәғәлә үҙенең бер мәхлүкенә лә ғәҙелһеҙлек ҡылмаған. Шул арала күктә Аллаһ Тәғәлә уның халҡын барлыҡҡа килтергән'. Һөйләне беҙгә [Ғосман бин Әбү Сәйәбә] [Джарир] [Әл-Әл-Әмәси]ҙән [Әбү Сәлихтән] [Әбү Сәғит Әл-Худри] әйтте: Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләм әйтте: «Ожмах менән тамуҡ низағта», — тип әйтте: «Һеҙгә Хурайил хәҙис: һәм өҫтәмә бер нәмә лә телгә алманы. шунан.