Imam Ahmad : 10301
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ وَعُدِّلَتْ الصُّفُوفُ قِيَامًا فَخَرَجَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا قَامَ فِي مُصَلَّاهُ ذَكَرَ أَنَّهُ جُنُبٌ فَقَالَ لَنَا مَكَانَكُمْ ثُمَّ رَجَعَ فَاغْتَسَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيْنَا وَرَأْسُهُ يَقْطُرُ فَكَبَّرَ فَصَلَّيْنَا مَعَهُ
Esan zigun [Uthman bin Umar], esan zuen; jakinarazi digu [Yunus] [Az Zuhri] [Abu Salamah] [Abu Hurairah]etik, esan zuen; 'Iqamah errezitatu zuten eta otoitz-lerroa ere zuzendu egin zen, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam atera zitzaigun orduan, otoitz lekuan zutik zegoenean junub egoeran zegoela gogoratu zuen, hala esan zigun; 'Zuden lekuan geratu beharko zenuke'. gero etxera joan eta dutxatu eta berriro atera zen bere burutik ura tantaka, gero takbir esan zuen eta berarekin otoitz egin genuen'.