Imam Ahmad : 10301

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ وَعُدِّلَتْ الصُّفُوفُ قِيَامًا فَخَرَجَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا قَامَ فِي مُصَلَّاهُ ذَكَرَ أَنَّهُ جُنُبٌ فَقَالَ لَنَا مَكَانَكُمْ ثُمَّ رَجَعَ فَاغْتَسَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيْنَا وَرَأْسُهُ يَقْطُرُ فَكَبَّرَ فَصَلَّيْنَا مَعَهُ

Matapos niyang ibalita sa amin [si Uthman bin Umar], sinabi niya; ipinaalam niya sa amin [si Yunus] mula kay [Az Zuhri] mula kay [Abu Salamah] mula kay [Abu Hurairah], sinabi niya; "Nabigkas na ang Iqamah at naituwid na rin ang hanay ng panalangin, pagkatapos ay lumabas ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam patungo sa amin, nang siya ay nakatayo sa lugar ng panalangin ay naalala niya na siya ay nasa kalagayan ng junub, kaya sinabi niya sa amin: "Dapat kayong manatili sa inyong kinaroroonan." Pagkatapos ay umuwi siya upang maligo at lumabas muli na may tubig na tumutulo mula sa kanyang ulo, pagkatapos ay nag-takbir siya at nanalangin kami kasama niya."