حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ عَنْ مُجَاهِدٍ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ كَانَ يَقُولُ وَاللَّهِ إِنْ كُنْتُ لَأَعْتَمِدُ بِكَبِدِي عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْجُوعِ وَإِنْ كُنْتُ لَأَشُدُّ الْحَجَرَ عَلَى بَطْنِي مِنْ الْجُوعِ وَلَقَدْ قَعَدْتُ يَوْمًا عَلَى طَرِيقِهِمْ الَّذِي يَخْرُجُونَ مِنْهُ فَمَرَّ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مَا سَأَلْتُهُ إِلَّا لِيَسْتَتْبِعَنِي فَلَمْ يَفْعَلْ فَمَرَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا سَأَلْتُهُ إِلَّا لِيَسْتَتْبِعَنِي فَلَمْ يَفْعَلْ فَمَرَّ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَرَفَ مَا فِي وَجْهِي وَمَا فِي نَفْسِي فَقَالَ أَبَا هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ لَهُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ الْحَقْ وَاسْتَأْذَنْتُ فَأَذِنَ لِي فَوَجَدْتُ لَبَنًا فِي قَدَحٍ فَقَالَ مِنْ أَيْنَ لَكُمْ هَذَا اللَّبَنُ فَقَالُوا أَهْدَاهُ لَنَا فُلَانٌ أَوْ آلُ فُلَانٍ قَالَ أَبَا هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ انْطَلِقْ إِلَى أَهْلِ الصُّفَّةِ فَادْعُهُمْ لِي قَالَ وَأَهْلُ الصُّفَّةِ أَضْيَافُ الْإِسْلَامِ لَمْ يَأْوُوا إِلَى أَهْلٍ وَلَا مَالٍ إِذَا جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَدِيَّةٌ أَصَابَ مِنْهَا وَبَعَثَ إِلَيْهِمْ مِنْهَا قَالَ وَأَحْزَنَنِي ذَلِكَ وَكُنْتُ أَرْجُو أَنْ أُصِيبَ مِنْ اللَّبَنِ شَرْبَةً أَتَقَوَّى بِهَا بَقِيَّةَ يَوْمِي وَلَيْلَتِي فَقُلْتُ أَنَا الرَّسُولُ فَإِذَا جَاءَ الْقَوْمُ كُنْتُ أَنَا الَّذِي أُعْطِيهِمْ فَقُلْتُ مَا يَبْقَى لِي مِنْ هَذَا اللَّبَنِ وَلَمْ يَكُنْ مِنْ طَاعَةِ اللَّهِ وَطَاعَةِ رَسُولِهِ بُدٌّ فَانْطَلَقْتُ فَدَعَوْتُهُمْ فَأَقْبَلُوا فَاسْتَأْذَنُوا فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَخَذُوا مَجَالِسَهُمْ مِنْ الْبَيْتِ ثُمَّ قَالَ أَبَا هِرٍّ خُذْ فَأَعْطِهِمْ فَأَخَذْتُ الْقَدَحَ فَجَعَلْتُ أُعْطِيهِمْ فَيَأْخُذُ الرَّجُلُ الْقَدَحَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ الْقَدَحَ فَأُعْطِيهِ الْآخَرَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ الْقَدَحَ حَتَّى أَتَيْتُ عَلَى آخِرِهِمْ وَدَفَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ الْقَدَحَ فَوَضَعَهُ فِي يَدِهِ وَبَقِيَ فِيهِ فَضْلَةٌ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَنَظَرَ إِلَيَّ وَتَبَسَّمَ فَقَالَ أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بَقِيتُ أَنَا وَأَنْتَ فَقُلْتُ صَدَقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَاقْعُدْ فَاشْرَبْ قَالَ فَقَعَدْتُ فَشَرِبْتُ ثُمَّ قَالَ لِيَ اشْرَبْ فَشَرِبْتُ فَمَا زَالَ يَقُولُ لِيَ اشْرَبْ فَأَشْرَبُ حَتَّى قُلْتُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَجِدُ لَهَا فِيَّ مَسْلَكًا قَالَ نَاوِلْنِي الْقَدَحَ فَرَدَدْتُ إِلَيْهِ الْقَدَحَ فَشَرِبَ مِنْ الْفَضْلَةِ

Esan zigun [Rauh], esan zuen; esan digu [Umar bin Dzar] [Mujahid] [Abu Hurairah] esan duena; 'Ala, behin goseagatik sabela lurrean jarri nuen, goseagatik ere hainbat harri lotu nizkion sabelean. Egun batean lagunak pasa ohi ziren errepidean eserita nengoen, gero Abu Bakr Radhiyallahu Ta'ala anhu pasatu zen, orduan Bullah 'azza wajalla liburuko bertsoaz galdetu nion, eta ez nion galdetu ni gonbidatzeko izan ezik, baina ez zuen egin. Horren ostean, Umar, Radhiyallahu Ta'ala anhu, pasatu zen, orduan Allah 'azza wajalla liburuko bertso bati buruz galdetu nion eta ez nion galdetu ni gonbidatzeko eskatzeko baino, baina ez zuen egin. Horren ondoren, Abul Qasim sallallaahu 'alaihi wasallam pasa zen eta nire aurpegian eta bihotzean islatzen zena bazekien, orduan esan zuen: 'Abu Hurairah?' erantzun nion; "Zure deia betetzen dut, o Allahren mezularia", esan zuen: "Zatoz," orduan parte hartzeko baimena eskatu nion eta baimendu zidan, gero ontzi batean esnea hartu nuen, esan zuen: "Non lortu duzu esne hau?" erantzun zuten; «Halakoen familiatik lortu dugu; Esan zuen: 'Abu Hurairah!' erantzun nion; "Zure deia betetzen dut, o Allahren Mezularia", esan zuen: "Ezagutu suffah adituak - meskitaren patioan bizi diren lagunak - gonbidatu itzazu hona". Abu Hurairah esan zuen; 'Suffah-eko kideak musulmanen gonbidatuak dira, ez dira beren familiekin bizi eta ez dute jabetzarik, Alaihi Wasallam Sallallaahu 'Alaren Mezulariak hadiyah jasotzen bazuen, orduan parte bat lortuko lukete eta batzuetan horietako batzuk bidaltzen zizkien'. Abu Hurairah esan zuen; «Triste egiten nau, nahi nuke esne trago bat edan ahal izango nuke nire egunaren eta gauaren gainerako bizirik irauteko», esan nuen; «Ni naiz mezularia, etortzen bada jendea zerbitzatuko dut», esan nion; 'Zein da geratzen den esnearen esanahia Ala eta bere mezulariaren obedientziagatik ez bada, orduan joan nintzen eta gonbidatu nituen, azkenean etorri ziren eta baimena eskatu zuten, orduan baimena eman zuen, eta, beraz, dagozkien eserlekuak hartu zituzten, esan zuen: 'O Abu Hurairah, hartu eta partekatu haiekin'. gero ontzia hartu eta eman nion, orduan gizon batek ontzia jaso eta bete arte edan zuen, ondoren itzuli zuen, gero beste bati eman nion, eta bete arte edan zuen, gero ontzia itzuli zuen haietako azken pertsonarengana iritsi nintzen arte, gero ontzia Allahren Mezulariari itzuli nion sallallaahu 'alaihi wasallam. Ondoren, ontzia hartu eta eskuan jarri zuen oraindik hondarren bat zegoen bitartean, gero burua altxatu eta irribarrez begiratu zidan, esan zuen: 'Abu Hurairah!' erantzun nion; "Zure deia betetzen dut, o Allahren Mezularia", esan zuen: "Orain ni eta zu baino ez gara". erantzun nion; «Hori da, o Allahren mezularia». esan zuen: 'Eseri eta edan'. gero eseri eta edan nuen, esan zidan; 'Edan', gero berriro edan nuen eta edateko esaten zidan etengabe, beraz, edan nuen esan nuen arte; 'Ez, egiarekin bidali zaituenaren arabera, ezin dut gehiago egin'. esan zuen: 'Emaidazu ontzia'. Gero eman nion, gero edan zuen gainerakoa'.