Imam Ahmad : 10263

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ عَنْ مُجَاهِدٍ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ كَانَ يَقُولُ وَاللَّهِ إِنْ كُنْتُ لَأَعْتَمِدُ بِكَبِدِي عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْجُوعِ وَإِنْ كُنْتُ لَأَشُدُّ الْحَجَرَ عَلَى بَطْنِي مِنْ الْجُوعِ وَلَقَدْ قَعَدْتُ يَوْمًا عَلَى طَرِيقِهِمْ الَّذِي يَخْرُجُونَ مِنْهُ فَمَرَّ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مَا سَأَلْتُهُ إِلَّا لِيَسْتَتْبِعَنِي فَلَمْ يَفْعَلْ فَمَرَّ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا سَأَلْتُهُ إِلَّا لِيَسْتَتْبِعَنِي فَلَمْ يَفْعَلْ فَمَرَّ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَرَفَ مَا فِي وَجْهِي وَمَا فِي نَفْسِي فَقَالَ أَبَا هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ لَهُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ الْحَقْ وَاسْتَأْذَنْتُ فَأَذِنَ لِي فَوَجَدْتُ لَبَنًا فِي قَدَحٍ فَقَالَ مِنْ أَيْنَ لَكُمْ هَذَا اللَّبَنُ فَقَالُوا أَهْدَاهُ لَنَا فُلَانٌ أَوْ آلُ فُلَانٍ قَالَ أَبَا هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ انْطَلِقْ إِلَى أَهْلِ الصُّفَّةِ فَادْعُهُمْ لِي قَالَ وَأَهْلُ الصُّفَّةِ أَضْيَافُ الْإِسْلَامِ لَمْ يَأْوُوا إِلَى أَهْلٍ وَلَا مَالٍ إِذَا جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَدِيَّةٌ أَصَابَ مِنْهَا وَبَعَثَ إِلَيْهِمْ مِنْهَا قَالَ وَأَحْزَنَنِي ذَلِكَ وَكُنْتُ أَرْجُو أَنْ أُصِيبَ مِنْ اللَّبَنِ شَرْبَةً أَتَقَوَّى بِهَا بَقِيَّةَ يَوْمِي وَلَيْلَتِي فَقُلْتُ أَنَا الرَّسُولُ فَإِذَا جَاءَ الْقَوْمُ كُنْتُ أَنَا الَّذِي أُعْطِيهِمْ فَقُلْتُ مَا يَبْقَى لِي مِنْ هَذَا اللَّبَنِ وَلَمْ يَكُنْ مِنْ طَاعَةِ اللَّهِ وَطَاعَةِ رَسُولِهِ بُدٌّ فَانْطَلَقْتُ فَدَعَوْتُهُمْ فَأَقْبَلُوا فَاسْتَأْذَنُوا فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَخَذُوا مَجَالِسَهُمْ مِنْ الْبَيْتِ ثُمَّ قَالَ أَبَا هِرٍّ خُذْ فَأَعْطِهِمْ فَأَخَذْتُ الْقَدَحَ فَجَعَلْتُ أُعْطِيهِمْ فَيَأْخُذُ الرَّجُلُ الْقَدَحَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ الْقَدَحَ فَأُعْطِيهِ الْآخَرَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ الْقَدَحَ حَتَّى أَتَيْتُ عَلَى آخِرِهِمْ وَدَفَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ الْقَدَحَ فَوَضَعَهُ فِي يَدِهِ وَبَقِيَ فِيهِ فَضْلَةٌ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَنَظَرَ إِلَيَّ وَتَبَسَّمَ فَقَالَ أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بَقِيتُ أَنَا وَأَنْتَ فَقُلْتُ صَدَقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَاقْعُدْ فَاشْرَبْ قَالَ فَقَعَدْتُ فَشَرِبْتُ ثُمَّ قَالَ لِيَ اشْرَبْ فَشَرِبْتُ فَمَا زَالَ يَقُولُ لِيَ اشْرَبْ فَأَشْرَبُ حَتَّى قُلْتُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَجِدُ لَهَا فِيَّ مَسْلَكًا قَالَ نَاوِلْنِي الْقَدَحَ فَرَدَدْتُ إِلَيْهِ الْقَدَحَ فَشَرِبَ مِنْ الْفَضْلَةِ

Matapos niyang sabihin sa amin [si Rauh], sinabi niya; ay sinabi niya sa amin [si Umar bin Dzar] mula kay [Mujahid] na sinabi [ni Abu Hurairah]; "Sumpa man kay Allah, minsan kong inihiga ang aking tiyan sa lupa dahil sa gutom, minsan ko ring itinali ang ilang bato sa aking tiyan dahil sa gutom. Isang araw, nakaupo ako sa isang kalsadang dinadaanan ng mga kasamahan, pagkatapos ay dumaan si Abu Bakr Radhiyallahu Ta'ala anhu, pagkatapos ay tinanong ko siya tungkol sa isang talata mula sa Aklat ni Allah 'Azza wa Jalla, at hindi ko siya hiniling maliban sa imbitahan ako ngunit hindi niya ito ginawa. Pagkatapos noon ay dumaan si Umar Radhiyallahu Ta'ala anhu, pagkatapos ay tinanong ko siya tungkol sa isang talata mula sa Aklat ni Allah 'Azza wa Jalla, at hindi ko siya hiniling maliban sa imbitahan ako ngunit hindi niya ito ginawa. Pagkatapos noon ay dumaan si Abul Qasim Shallallahu 'Alaihi wasallam at alam niya kung ano ang nakalarawan sa kanyang mukha at puso, pagkatapos ay sinabi niya: "Abu Hurairah?" Sumagot ako: "Tinutupad ko ang iyong panawagan, O Sugo ng Allah," sabi niya: "Halika," pagkatapos ay humingi ako ng pahintulot na sumama at pinayagan niya ako, pagkatapos ay nakakita ako ng gatas sa isang sisidlan, sinabi niya: "Saan mo nakuha ang gatas na ito?" sila Sumagot siya; “Nakuha namin ito mula sa pamilya ni ganito at ganito; "Sabi niya: "Abu Hurairah!" Sumagot ako; "Tinutupad ko ang iyong panawagan, O Sugo ng Allah," sabi niya: "Kilalanin mo ang mga eksperto sa suffah (mga kasama na nakatira sa looban ng moske) at imbitahan mo sila rito." Sabi ni Abu Hurairah; "Ang mga eksperto sa suffah ay mga panauhin ng mga Muslim, hindi sila nakatira kasama ang kanilang mga pamilya at walang ari-arian, kung ang Sugo ng Allah (s.a.w.) ay makakuha ng regalo, makakakuha sila ng bahagi at kung minsan ay nagpapadala siya ng ilan dito sa kanila." Sabi ni Abu Hurairah; "Nalulungkot ako, sana ay makainom ako ng kahit isang higop ng gatas para lang mabuhay sa natitirang araw at gabi ko," sabi ko; "Ako ay isang sugo, kung may mga taong darating, paglilingkuran ko sila," sabi ko; "Ano ang kahulugan ng natitirang gatas kung hindi ito para sa pagsunod kay Allah at sa Kanyang Sugo, pagkatapos ay pumunta ako at inanyayahan sila, sa wakas ay dumating sila at humingi ng pahintulot, pagkatapos ay binigyan niya ng pahintulot, kaya umupo sila sa kani-kanilang mga upuan, sabi niya. ay nagsabi: "Ho Abu Hurairah, kunin mo ito at ibahagi mo sa kanila." Pagkatapos ay kinuha ko ang sisidlan at ibinigay sa kanila, kaya't isang lalaki ang tumanggap ng sisidlan at uminom hanggang sa mapuno, pagkatapos ay ibinalik niya ito, pagkatapos ay ibinigay ko ito sa isa pa, at uminom siya hanggang sa mapuno pagkatapos ay ibinalik niya ang sisidlan hanggang sa makarating ako sa huling tao sa kanila, pagkatapos ay ibinalik ko ang sisidlan sa Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam. Pagkatapos ay kinuha niya ang sisidlan at inilagay sa kanyang kamay habang may natitira pa rito, pagkatapos ay itinaas niya ang kanyang ulo at tumingin sa akin habang nakangiti, sinabi niya: "Abu Hurairah!" ipadadala kita dala ang katotohanan, hindi ko na ito matiis." sabi niya: "Ibigay mo sa akin ang sisidlan." Pagkatapos ay ibinigay ko ito sa kanya, pagkatapos ay ininom niya ang natitira."