Pada hari jumat ada satu waktu, di mana seorang muslim yang berdoa memohon kebaikan akan dikabulkan oleh Allah

Imam Ahmad : 9911

قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ : مَالِكٌ وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَكَرَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ قَالَ فِيهِ سَاعَةٌ لَا يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي يَسْأَلُ اللَّهَ شَيْئًا إِلَّا أَعْطَاهُ إِيَّاهُ وَأَشَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ قَالَ إِسْحَاقُ يُقَلِّلُهَا

Әйткән; Мин [Ғабдуррахман] янында уҡыным; [Мәлик]тән. Һәм беҙгә [Исхаҡтың] [Мәликте] [Әбү Әз Зинадтан] [Әл-Әғраждан] [Әбү Һүрәйрәнән] һөйләгәнен әйткәс, ул әйтте; «Ысынында, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәләм йома тураһында телгә алған, ул әйткән: «Унда бер ваҡыт бар, мосолмандың шул ваҡытты табып, һуңынан тороп намаҙ уҡып, Аллаһтан нимәлер һорауы мөмкин түгел, әгәр ҙә Аллаһ уны бирмәһә». Рәсүлуллаһ шунан ҡулы менән ишара итте». Исхаҡ әйтте; ' -атап әйткәндә- минималь кимәлгә еткерергә'.