Nabi berdoa kantung susu kambing langsung menjadi penuh

حَدَّثَنِي أَبُو نُعَيْمٍ بِنَحْوٍ مِنْ نِصْفِ هَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ حَدَّثَنَا مُجَاهِدٌ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَكَانَ يَقُولُ أَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنْ كُنْتُ لَأَعْتَمِدُ بِكَبِدِي عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْجُوعِ وَإِنْ كُنْتُ لَأَشُدُّ الْحَجَرَ عَلَى بَطْنِي مِنْ الْجُوعِ وَلَقَدْ قَعَدْتُ يَوْمًا عَلَى طَرِيقِهِمْ الَّذِي يَخْرُجُونَ مِنْهُ فَمَرَّ أَبُو بَكْرٍ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا سَأَلْتُهُ إِلَّا لِيُشْبِعَنِي فَمَرَّ وَلَمْ يَفْعَلْ ثُمَّ مَرَّ بِي عُمَرُ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا سَأَلْتُهُ إِلَّا لِيُشْبِعَنِي فَمَرَّ فَلَمْ يَفْعَلْ ثُمَّ مَرَّ بِي أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَسَّمَ حِينَ رَآنِي وَعَرَفَ مَا فِي نَفْسِي وَمَا فِي وَجْهِي ثُمَّ قَالَ يَا أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْحَقْ وَمَضَى فَتَبِعْتُهُ فَدَخَلَ فَاسْتَأْذَنَ فَأَذِنَ لِي فَدَخَلَ فَوَجَدَ لَبَنًا فِي قَدَحٍ فَقَالَ مِنْ أَيْنَ هَذَا اللَّبَنُ قَالُوا أَهْدَاهُ لَكَ فُلَانٌ أَوْ فُلَانَةُ قَالَ أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْحَقْ إِلَى أَهْلِ الصُّفَّةِ فَادْعُهُمْ لِي قَالَ وَأَهْلُ الصُّفَّةِ أَضْيَافُ الْإِسْلَامِ لَا يَأْوُونَ إِلَى أَهْلٍ وَلَا مَالٍ وَلَا عَلَى أَحَدٍ إِذَا أَتَتْهُ صَدَقَةٌ بَعَثَ بِهَا إِلَيْهِمْ وَلَمْ يَتَنَاوَلْ مِنْهَا شَيْئًا وَإِذَا أَتَتْهُ هَدِيَّةٌ أَرْسَلَ إِلَيْهِمْ وَأَصَابَ مِنْهَا وَأَشْرَكَهُمْ فِيهَا فَسَاءَنِي ذَلِكَ فَقُلْتُ وَمَا هَذَا اللَّبَنُ فِي أَهْلِ الصُّفَّةِ كُنْتُ أَحَقُّ أَنَا أَنْ أُصِيبَ مِنْ هَذَا اللَّبَنِ شَرْبَةً أَتَقَوَّى بِهَا فَإِذَا جَاءَ أَمَرَنِي فَكُنْتُ أَنَا أُعْطِيهِمْ وَمَا عَسَى أَنْ يَبْلُغَنِي مِنْ هَذَا اللَّبَنِ وَلَمْ يَكُنْ مِنْ طَاعَةِ اللَّهِ وَطَاعَةِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُدٌّ فَأَتَيْتُهُمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَأَقْبَلُوا فَاسْتَأْذَنُوا فَأَذِنَ لَهُمْ وَأَخَذُوا مَجَالِسَهُمْ مِنْ الْبَيْتِ قَالَ يَا أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ خُذْ فَأَعْطِهِمْ قَالَ فَأَخَذْتُ الْقَدَحَ فَجَعَلْتُ أُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيَّ الْقَدَحَ فَأُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيَّ الْقَدَحَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيَّ الْقَدَحَ حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ رَوِيَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ فَأَخَذَ الْقَدَحَ فَوَضَعَهُ عَلَى يَدِهِ فَنَظَرَ إِلَيَّ فَتَبَسَّمَ فَقَالَ أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بَقِيتُ أَنَا وَأَنْتَ قُلْتُ صَدَقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ اقْعُدْ فَاشْرَبْ فَقَعَدْتُ فَشَرِبْتُ فَقَالَ اشْرَبْ فَشَرِبْتُ فَمَا زَالَ يَقُولُ اشْرَبْ حَتَّى قُلْتُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَجِدُ لَهُ مَسْلَكًا قَالَ فَأَرِنِي فَأَعْطَيْتُهُ الْقَدَحَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَسَمَّى وَشَرِبَ الْفَضْلَةَ

[Abu Nu'aimek] hadith zati bat kontatu zigun honelakoarekin; ['Umar bin Dharr]-ek [Mujahid] kontatu zigun [Abu Hurairah] behin esan zuela: 'Alaren izenean, Haren ordez ez dago jainkorik, goseagatik albo bat lurrean jartzen nuen, eta harri batzuk lotzen nituen sabelean goseagatik. Egun batean, lagunak pasatzen ziren bide batean eserita nengoen, eta Abu Bakr pasa zen, eta Alaren Liburuko bertso bati buruz galdetu nion, eta ez nion galdetu entretenituko ninduela izan ezik, baina ez zuen egin. Horren ondoren, Umar pasa zen, eta Alaren Liburuko bertso bati buruz galdetu nion, eta ez nion galdetu entretenituko ninduela izan ezik, baina ez zuen egin. Horren ondoren, Abul Qasim, sallallaahu 'alaihi wasallam, pasa zen, eta ni ikustean irribarre egin zuen eta jakin zuen zer zegoen irudikatuta bere aurpegian eta bihotzean, eta orduan esan zuen: 'Oi, Abu Hurairah?'. Erantzun nion; «Zure deia betetzen dut, Alaren Mezularia». Esan zuen: «Zatoz». Gero jarraitu nion, sartzeko baimena eskatu nion eta utzi egin zidan, antza denez, esnea ontzi batean hartu nuen, eta esan zuen: «Nondik atera duzu esne hau?». Etxeko jendeak erantzun zuen: «Fulanek edo fulanak eman dizute». Esan zuen: «Abu Hurairah!». Nik erantzun nion: «Zure deia betetzen dut, Alaren Mezularia». Esan zuen: «Ezagutu suffah adituak - meskitaren patioan bizi diren lagunak - eta gonbidatu itzazu hona». Abu Hurairah-ek esan zuen: «Suffah kideak musulmanen gonbidatuak dira, ez dira familiekin bizi eta ez dute jabetzarik, Profetak limosnetatik dirua jasotzen bazuen, ez zuen jango eta suffah adituei bidaliko zien, eta hadiyah ematen bazion, zati bat jasotzen zuten eta batzuetan zati bat bidaltzen zien». Orduan esan nuen: «Triste jarri ninduen», orduan esan nuen -bihotzean-; «Zertarako behar dira esnearekin sofak, ni naizelako horien eskubidea duena, espero dut esne trago bat edan ahal izatea nire bizitzaren gainerakoa bizirauteko, jendea etortzen bada, ni izango naiz haiei zerbitzatuko diena», esan nuen ondoren. «Zer esan nahi du gainerako esneak Ala eta Bere Mezulariari obeditzeko ez bada?». Orduan joan eta gonbidatu nituen, azkenean etorri eta baimena eskatu zuten, orduan baimena eman zien, beraz, beren eserlekuak hartu zituzten, esan zuen: «O Abu Hurairah». Nik erantzun nien: «Zure deia betetzen dut, Ala-ren Mezularia». Esan zuen: «Hartu eta eman iezaiezu». Ontzia hartu eta gizon bati eman nion, eta gizonak edan zuen ase arte, ondoren itzuli zidan, gero beste bati eman nion, eta edan zuen ase arte, gero ontzia itzuli zidan, nik ontzia Profetari sallallaahu 'alaihi wasallam itzuli arte, denak beteta senti zitezen. Ondoren, ontzia hartu eta eskuan jarri zuen, gero niri begiratu eta irribarre egin zidan, esan zuen: 'Oi, Abu Hurairah!'. Nik erantzun nion: 'Zure deia betetzen dut, Alaren Mezularia'. Hark esan zuen: 'Orain zu eta ni bakarrik gaude'. Nik erantzun nion: 'Hori da, Alaren Mezularia'. Hark esan zuen: 'Eseri eta edan'. Gero eseri eta edan egin nuen, eta hark esan zidan: 'Edan'. Gero berriro edan nuen eta edateko esaten jarraitu zidan, harik eta nik esan nuen arte: 'Ez, egiarekin bidali zaituenaren izenean, ezin dut gehiago egin'. Hark esan zuen: 'Eman ontzia'. Gero eman nion, eta Ala goraipatu eta bere izena aipatu ondoren, azkenean gainerakoa edan zuen.