Jika imam membaca ‘amiin’, maka bacalah ‘amiin’, barangsiapa bacaan ‘amiin’ nya bersamaan dengan malaikat, maka dosanya yang telah lalu akan diampuni

इमाम अहमद : 9305

وَبِإِسْنَادِهِ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَلِّمُنَا أَنْ لَا نُبَادِرَ الْإِمَامَ بِالرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ وَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا وَإِذَا قَالَ { غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ } فَقُولُوا آمِينَ فَإِذَا وَافَقَ كَلَامَ الْمَلَائِكَةِ غُفِرَ لِمَنْ فِي الْمَسْجِدِ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ

अद्यापही [अबू हुरैरा] यांच्या मागील हदीसच्या त्याच प्रसारण साखळीद्वारे आणि त्याच्या इसनादसह, त्यांनी सांगितले; "अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत, आम्हाला शिकवले की रुकू आणि सज्दा करताना इमामापेक्षा आधी पुढे जाऊ नये; जर तो तक्बीर म्हणतो, तर तुम्हीही तक्बीर म्हणा; जर तो सज्दा करतो, तर तुम्हीही सज्दा करा; जर तो म्हणतो; WALADL DLAALLIIN (आणि मार्गभ्रष्टांचा मार्ग नव्हे), मग म्हणा: AAMIIN (अल्लाहे ते मान्य करो), कारण जर हा उच्चारण फरिश्त्यांच्या उच्चारणाशी जुळला, तर मशिदीत असलेल्या सर्वांची क्षमा होईल. आणि जर तो म्हणतो: SAMI'ALLAHU LIMAN HAMIDAH (अल्लाह त्याची स्तुती करणाऱ्यांची स्तुती ऐकतो), तर तुम्ही म्हणा: RABBANA LAKAL HAMDU (हे प्रभु, सर्व स्तुती तुझीच आहे)."