Nabi Ibrahim mengharamkan Makkah dan berdoa untuknya sedangkan Nabi Muhammad mengharamkan Madinah dan berdoa untuknya

Imam Bukhari : 5886

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو مَوْلَى الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْطَبٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي طَلْحَةَ الْتَمِسْ لَنَا غُلَامًا مِنْ غِلْمَانِكُمْ يَخْدُمُنِي فَخَرَجَ بِي أَبُو طَلْحَةَ يُرْدِفُنِي وَرَاءَهُ فَكُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلَّمَا نَزَلَ فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ فَلَمْ أَزَلْ أَخْدُمُهُ حَتَّى أَقْبَلْنَا مِنْ خَيْبَرَ وَأَقْبَلَ بِصَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَيٍّ قَدْ حَازَهَا فَكُنْتُ أَرَاهُ يُحَوِّي وَرَاءَهُ بِعَبَاءَةٍ أَوْ كِسَاءٍ ثُمَّ يُرْدِفُهَا وَرَاءَهُ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالصَّهْبَاءِ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَدَعَوْتُ رِجَالًا فَأَكَلُوا وَكَانَ ذَلِكَ بِنَاءَهُ بِهَا ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى إِذَا بَدَا لَهُ أُحُدٌ قَالَ هَذَا جُبَيْلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ فَلَمَّا أَشْرَفَ عَلَى الْمَدِينَةِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ جَبَلَيْهَا مِثْلَ مَا حَرَّمَ بِهِ إِبْرَاهِيمُ مَكَّةَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي مُدِّهِمْ وَصَاعِهِمْ

Adroddodd [Qutaibah bin Sa'id] wrthym [Isma'il bin Ja'far] gan ['Amr bin Abu 'Amr] cyn-gaethwas Al Mutthalib bin Abdullah bin Hanthab, iddo glywed [Anas bin Malik] yn dweud: Dywedodd Negesydd Allah shallallahu 'alaihi wasallam wrth Abu Talhah: 'Rho was gwrywaidd i mi o blith y rhai sydd gennych fel y gall fy helpu.' Yna aeth Abu Talhah allan gyda mi ar ei gefn. Yna des i'n was i Negesydd Allah shallallahu 'alaihi wasallam. Bob tro y byddai'n stopio mewn lle, byddai'n darllen llawer: 'ALLAHUMMA INNI A'UUDZUBIKA MINAL HAMMI WAL HAZANI WAL 'AJZI WAL KASALI WAL BUKHLI WAL JUBNI WA DLALA'ID DAINI WA 'ALAIHI WA GHALABATIR RIJAALI -O Allah, rwy'n ceisio lloches ynoch chi rhag cwynion a thristwch, rhag gwendid a diogi, rhag bod yn ddrygionus a llwfr, a rhag caethiwed dyled a gormes-'. Roeddwn i bob amser yn gwasanaethu ei -anghenion- nes iddo ddychwelyd o Khaibar, dychwelodd gyda -gyda- Shafiyah bint Huyai. A gwelais ef yn ei orchuddio â lliain ac yna'n ei gario ar ei ôl. Felly pan gyrhaeddon ni ardal Shahba`, gwnaeth hais mewn llestr lledr, yna dywedodd wrthyf am wahodd ei ffrindiau. Ar ôl hynny fe fwytasant y ddysgl, dyna oedd dechrau ei briodas â hi. Yna parhaodd â'i daith, nes pan oedd Uhud yn weladwy, dywedodd: 'Dyma'r mynydd rydyn ni'n ei garu ac mae ef yn ein caru ni'. Pan aeth i mewn i ddinas Medina dywedodd: 'O Allah, yn wir rwyf wedi gwahardd yr hyn sydd rhwng ei ddau fynydd - Medina -, yn union fel y gwnaeth Abraham Mecca yn waharddedig - wedi'i buro. O Allah, bendithia nhw yn eu mwd a'u sha'.