Imam Ahmad : 8121
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ شَكَا أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِ مَشَقَّةَ السُّجُودِ عَلَيْهِمْ إِذَا تَفَرَّجُوا قَالَ اسْتَعِينُوا بِالرُّكَبِ قَالَ ابْنُ عَجْلَانَ وَذَلِكَ أَنْ يَضَعَ مِرْفَقَهُ عَلَى رُكْبَتَيْهِ إِذَا أَطَالَ السُّجُودَ وَأَعْيَا
Esan digu [Yunusek] [Laits] [Ibn 'Ajlan] [Abi Bakrren zerbitzari Sumay] [Abu Salih] [Abu Huraira]tik [Abu Hurairah] esan digu; Sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren lagunek kexatu zioten beren prostrazioaren zailtasunaz, eskuak saihetsetik urrundu eta urdaila izterretatik urrundu behar bazituzte, eta, beraz, esan zuen: "Erabili belaunak". Ibn 'Ajlanek esan zuen: hau da, ukondoak belaunen gainean jartzea prostratzen denean eta nekagarria sentitzen da.