حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ عَنْ مِقْسَمٍ أَبِي الْقَاسِمِ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ قَالَ خَرَجْتُ أَنَا وَتَلِيدُ بْنُ كِلَابٍ اللَّيْثِيُّ حَتَّى أَتَيْنَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ وَهُوَ يَطُوفُ بِالْبَيْتِ مُعَلِّقًا نَعْلَيْهِ بِيَدِهِ فَقُلْنَا لَهُ هَلْ حَضَرْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ يُكَلِّمُهُ التَّمِيمِيُّ يَوْمَ حُنَيْنٍ قَالَ نَعَمْ أَقْبَلَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ يُقَالُ لَهُ ذُو الْخُوَيْصِرَةِ فَوَقَفَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُعْطِي النَّاسَ قَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ رَأَيْتَ مَا صَنَعْتَ فِي هَذَا الْيَوْمِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجَلْ فَكَيْفَ رَأَيْتَ قَالَ لَمْ أَرَكَ عَدَلْتَ قَالَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ وَيْحَكَ إِنْ لَمْ يَكُنْ الْعَدْلُ عِنْدِي فَعِنْدَ مَنْ يَكُونُ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا نَقْتُلُهُ قَالَ لَا دَعُوهُ فَإِنَّهُ سَيَكُونُ لَهُ شِيعَةٌ يَتَعَمَّقُونَ فِي الدِّينِ حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْهُ كَمَا يَخْرُجُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ يُنْظَرُ فِي النَّصْلِ فَلَا يُوجَدُ شَيْءٌ ثُمَّ فِي الْقِدْحِ فَلَا يُوجَدُ شَيْءٌ ثُمَّ فِي الْفُوقِ فَلَا يُوجَدُ شَيْءٌ سَبَقَ الْفَرْثَ وَالدَّمَ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ أَبُو عُبَيْدَةَ هَذَا اسْمُهُ مُحَمَّدٌ ثِقَةٌ وَأَخُوهُ سَلَمَةُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَمَّارٍ لَمْ يَرْوِ عَنْهُ إِلَّا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ وَلَا نَعْلَمُ خَبَرَهُ وَمِقْسَمٌ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ وَلِهَذَا الْحَدِيثِ طُرُقٌ فِي هَذَا الْمَعْنَى وَطُرُقٌ أُخَرُ فِي هَذَا الْمَعْنَى صِحَاحٌ وَاللَّهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى أَعْلَمُ

Esan digu [Ya'qub], [nire aitak] [Ibn Ishaq] esan digu [Abu Ubaidah bin Muhammad bin Ammar bin Yasir] [Miqsam Abul Qosim] Abdullah bin Al Harith bin Naufal esklaboa, esan zuen; Talid bin Kilab Al Laitsirekin atera nintzen [Abdullah bin 'Amru bin Al 'Ash] garai hartan Tawaf egiten ari zen Baitullah-en eskuetan bi sandalia zeramatzatela iritsi ginen arte, eta orduan esan genion: 'Ez al zinen presente Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam' At Taminain-eko guduan hitz egin zuenean? Erantzun zuen: «Bai, bazen Banu Tamim-eko gizon bat, normalean Dzul Khuwaishirah deitzen zena, Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam-en aurrean zegoena jendeari zerbait ematen ari zena, orduan esan zuen; 'O Mahoma, ikusten al duzu gaur egin duzuna?' Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salamek erantzun zuen: 'Bai, orduan zer ikusi duzu?' Hark erantzun zuen: «Ez zaitut ikusten zuzena zarenik». dio; Orduan, Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam haserretu zen bere adierazpena entzutean eta esan zuen: 'Ai zuri, justizia nire baitan ez badago, nor da?' Orduan Umar bin Khaththab-ek esan zuen: 'O Allahren mezularia, ez al litzateke hobe hura hilko bagenu?' Erantzun zuen: «Ez, utzi, izan ere, denen aferetan sakonegia den talde bat izango baitu beregandik arkutik geziak bezala ateratzen diren arte, aurrealdean bilatu zuten, ez zegoen, erdian ez zegoen, eta atzeko aldean ere ez zegoen, eta eguzki-plexuan odol freskoa eta odol freskoa jaurti zuela ikusi zen.