Imam Ahmad : 6741

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ عَنْ مِقْسَمٍ أَبِي الْقَاسِمِ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ قَالَ خَرَجْتُ أَنَا وَتَلِيدُ بْنُ كِلَابٍ اللَّيْثِيُّ حَتَّى أَتَيْنَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ وَهُوَ يَطُوفُ بِالْبَيْتِ مُعَلِّقًا نَعْلَيْهِ بِيَدِهِ فَقُلْنَا لَهُ هَلْ حَضَرْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ يُكَلِّمُهُ التَّمِيمِيُّ يَوْمَ حُنَيْنٍ قَالَ نَعَمْ أَقْبَلَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ يُقَالُ لَهُ ذُو الْخُوَيْصِرَةِ فَوَقَفَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُعْطِي النَّاسَ قَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ رَأَيْتَ مَا صَنَعْتَ فِي هَذَا الْيَوْمِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجَلْ فَكَيْفَ رَأَيْتَ قَالَ لَمْ أَرَكَ عَدَلْتَ قَالَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ وَيْحَكَ إِنْ لَمْ يَكُنْ الْعَدْلُ عِنْدِي فَعِنْدَ مَنْ يَكُونُ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا نَقْتُلُهُ قَالَ لَا دَعُوهُ فَإِنَّهُ سَيَكُونُ لَهُ شِيعَةٌ يَتَعَمَّقُونَ فِي الدِّينِ حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْهُ كَمَا يَخْرُجُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ يُنْظَرُ فِي النَّصْلِ فَلَا يُوجَدُ شَيْءٌ ثُمَّ فِي الْقِدْحِ فَلَا يُوجَدُ شَيْءٌ ثُمَّ فِي الْفُوقِ فَلَا يُوجَدُ شَيْءٌ سَبَقَ الْفَرْثَ وَالدَّمَ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ أَبُو عُبَيْدَةَ هَذَا اسْمُهُ مُحَمَّدٌ ثِقَةٌ وَأَخُوهُ سَلَمَةُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَمَّارٍ لَمْ يَرْوِ عَنْهُ إِلَّا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ وَلَا نَعْلَمُ خَبَرَهُ وَمِقْسَمٌ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ وَلِهَذَا الْحَدِيثِ طُرُقٌ فِي هَذَا الْمَعْنَى وَطُرُقٌ أُخَرُ فِي هَذَا الْمَعْنَى صِحَاحٌ وَاللَّهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى أَعْلَمُ

Ibinalita sa amin [ni Ya'qub], ibinalita sa amin [ng aking ama] mula kay [Ibn Ishaq] mula kay [Abu Ubaidah bin Muhammad bin Ammar bin Yasir] mula kay [Miqsam Abul Qosim] na alipin ni Abdullah bin Al Harith bin Naufal, aniya; Lumabas ako kasama si Talid bin Kilab Al Laitsi hanggang sa makarating kami kay [Abdullah bin 'Amru bin Al 'Ash] na noon ay umiikot sa Bahay ni Allah dala ang kanyang dalawang sandalyas, pagkatapos ay sinabi namin sa kanya: "Naroon ka ba nang ang Sugo ni Allah Shallallahu 'alaihi wa Salam ay kinausap ni At Tamimi noong araw ng Labanan sa Hunain?" Sumagot siya: "Oo, may isang lalaki mula sa Bani Tamim na karaniwang tinatawag na Dzul Khuwaishirah na lumapit at tumayo sa harap ng Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam na nagbibigay ng isang bagay sa mga tao, pagkatapos ay sinabi niya; "O Muhammad, nakikita mo ba ang iyong ginawa ngayon?" Sumagot ang Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam: "Oo, kung gayon ano ang iyong nakita?" Sumagot siya: "Hindi kita nakitang kumikilos nang makatarungan." Sabi niya; pagkatapos ay nagalit ang Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam sa kanyang sinabi at nagsabi: "Sa aba mo, kung ang katarungan ay wala sa akin, kung gayon ay nasa kanino?" Pagkatapos ay sinabi ni Umar bin Khaththab: "O Sugo ng Allah, hindi ba mas makabubuti para sa atin na patayin siya?" Sumagot siya: "Hindi, hayaan mo siya, dahil tunay ngang magkakaroon siya ng isang grupo na masyadong nakikialam sa mga gawain ng deen hanggang sa lumabas ang mga ito mula sa kanya na parang mga palaso mula sa isang pana, hinahanap siya sa harap at hindi rin sa gitna. Wala, at wala rin sa likuran doon, at lumabas na tumagos ito sa kaibuturan ng tiyan at bumubulwak ang sariwang dugo."