Rasulullah menjama’ dua shalat saat sedang dalam perjalanan, antara maghrib dengan isya’ dan dzuhur dengan ashar
Imam Ahmad : 6087
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ قَالَ جَمَعَ ابْنُ عُمَرَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ مَرَّةً وَاحِدَةً جَاءَهُ خَبَرٌ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ أَنَّهَا وَجِعَةٌ فَارْتَحَلَ بَعْدَ أَنْ صَلَّى الْعَصْرَ وَتَرَكَ الْأَثْقَالَ ثُمَّ أَسْرَعَ السَّيْرَ فَسَارَ حَتَّى حَانَتْ صَلَاةُ الْمَغْرِبِ فَكَلَّمَهُ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ الصَّلَاةَ فَلَمْ يَرْجِعْ إِلَيْهِ شَيْئًا ثُمَّ كَلَّمَهُ آخَرُ فَلَمْ يَرْجِعْ إِلَيْهِ شَيْئًا ثُمَّ كَلَّمَهُ آخَرُ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَعْجَلَ بِهِ السَّيْرُ أَخَّرَ هَذِهِ الصَّلَاةَ حَتَّى يَجْمَعَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ
A erenikem [Abdurrazaq] a erenikem [Ibn Juraij] a erenikem [Nafi’] a apasa; Ibn Umar a fori ruu iotek fan eu. Iei a fis lupwen a angei pworaus seni Shafiyah bint Abi Ubaid pwe a semwen. Iwe, Ibn Umar a feilo mwirin an fori ewe iotek Asr, a likitalo an kewe pisekin kamo me a muttir sai tori ewe fansoun ewe iotek Maghrib a war. Iwe, eman mwän me lein chienan kewe a üreni, ‘As Shalaah -ewe fansoun iotek a tori-’. Ese suki ngeni neminewe non ew chok fansoun. Iwe, pwal emon a apasa ngeni sefan, nge a chuen chok nenengeni, iwe, pwal emon a apasa ngeni, ina minne [Ibn Umar] a apasa, ‘Ua kuna Rasulullah sallallaahu’alaihi wasallam, ika pwe a mwittir sai, a awesi ei iotek pwe epwe fiti lefilen ruu iotek’.