Miskin tidak memiliki kecukupan namun dia malu untuk tidak meminta-minta

Imam Ahmad : 5489

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا رِشْدِينُ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَهُ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُعْطِي عُمَرَ الْعَطَاءَ فَيَقُولُ لَهُ عُمَرُ أَعْطِهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفْقَرَ إِلَيْهِ مِنِّي فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُذْهُ فَتَمَوَّلْهُ أَوْ تَصَدَّقْ بِهِ وَمَا جَاءَكَ مِنْ هَذَا الْمَالِ وَأَنْتَ غَيْرُ مُشْرِفٍ وَلَا سَائِلٍ فَخُذْهُ وَمَالَا فَلَا تُتْبِعْهُ نَفْسَكَ قَالَ سَالِمٌ فَمِنْ أَجْلِ ذَلِكَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ لَا يَسْأَلُ أَحَدًا شَيْئًا وَلَا يَرُدُّ شَيْئًا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا رِشْدِينُ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ حُوَيْطِبِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّعْدِيِّ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ مِثْلَ ذَلِكَ

هن اسان کي ٻڌايو [يحيى بن غيلان] اسان کي ٻڌايو [رِسِدِين] مون کي [عمرو بن حارث] [ابن شِهاب] کان، [سالم بن عبدالله] [ابن عمر] کان، هن ٻڌايو ته؛ هڪ ڏينهن، رسول الله صلي الله عليه وسلم عمر کي هڪ تحفو ڏنو. پوءِ عمر جواب ڏنو؛ 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، بس اهو انهن ماڻهن کي ڏيو جن کي ان جي وڌيڪ ضرورت آهي'. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'بس ان کي وٺو، ان کي پنهنجو خزانو بڻايو يا خيرات ۾ ڏيو. جيڪڏهن اهڙو خزانو توهان کي ڏنو وڃي، ۽ توهان کي بک نه لڳي ۽ توهان ان جي طلب نه ڪريو، ته بس ان کي وٺو. ۽ پنهنجي خواهشن جي پيروي نه ڪريو'. سليم چيو؛ 'ان کان پوءِ ابن عمر ڪڏهن به ڪنهن جو تحفو نه گهريو آهي ۽ نه ئي انڪار ڪيو آهي'. اسان کي يحييٰ بن غيلان ٻڌايو، اسان کي [رسيدين] ٻڌايو ته اسان کي عمرو بن حارث کان [ابن شھاب] کان، سائب بن يزيد کان، [خذيب بن عبدالعزيٰ] کان، [عبدالله بن سعدي] کان، ان [عمر بن الخطاب] کان .