Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat tangannya sejajar dengan pundaknya

Imam Ahmad : 4312

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَبَعْدَمَا يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ وَأَكْثَرُ مَا كَانَ يَقُولُ وَبَعْدَمَا يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ وَلَا يَرْفَعُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ

Esan digute [Sufyan] [Az Zuhri] [Salim] [bere aita]tik: "Alaren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam ikusi nuen bere otoitzean hasi zenean, eskuak altxatu zituen sorbaldekin paralelo egon ziren arte, halaber makurtzear zegoenean eta makurtzetik altxatu zen". Behin Sufyanek esan zuen: "Makurtzetik altxatu zenean, eta askotan esaten zuena "makurtzetik jaiki ondoren, baina ez zuen altxatu bi prostrazio artean".