Al 'aliyy
Imam Ahmad : 4182
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ النِّسَاءَ كُنَّ يَوْمَ أُحُدٍ خَلْفَ الْمُسْلِمِينَ يُجْهِزْنَ عَلَى جَرْحَى الْمُشْرِكِينَ فَلَوْ حَلَفْتُ يَوْمَئِذٍ رَجَوْتُ أَنْ أَبَرَّ إِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَّا يُرِيدُ الدُّنْيَا حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الْآخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ } فَلَمَّا خَالَفَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَصَوْا مَا أُمِرُوا بِهِ أُفْرِدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي تِسْعَةٍ سَبْعَةٍ مِنْ الْأَنْصَارِ وَرَجُلَيْنِ مِنْ قُرَيْشٍ وَهُوَ عَاشِرُهُمْ فَلَمَّا رَهِقُوهُ قَالَ رَحِمَ اللَّهُ رَجُلًا رَدَّهُمْ عَنَّا قَالَ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَاتَلَ سَاعَةً حَتَّى قُتِلَ فَلَمَّا رَهِقُوهُ أَيْضًا قَالَ يَرْحَمُ اللَّهُ رَجُلًا رَدَّهُمْ عَنَّا فَلَمْ يَزَلْ يَقُولُ ذَا حَتَّى قُتِلَ السَّبْعَةُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصَاحِبَيْهِ مَا أَنْصَفْنَا أَصْحَابَنَا فَجَاءَ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ اعْلُ هُبَلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُولُوا اللَّهُ أَعْلَى وَأَجَلُّ فَقَالُوا اللَّهُ أَعْلَى وَأَجَلُّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ لَنَا عُزَّى وَلَا عُزَّى لَكُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُولُوا اللَّهُ مَوْلَانَا وَالْكَافِرُونَ لَا مَوْلَى لَهُمْ ثُمَّ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ يَوْمٌ بِيَوْمِ بَدْرٍ يَوْمٌ لَنَا وَيَوْمٌ عَلَيْنَا وَيَوْمٌ نُسَاءُ وَيَوْمٌ نُسَرُّ حَنْظَلَةُ بِحَنْظَلَةَ وَفُلَانٌ بِفُلَانٍ وَفُلَانٌ بِفُلَانٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا سَوَاءً أَمَّا قَتْلَانَا فَأَحْيَاءٌ يُرْزَقُونَ وَقَتْلَاكُمْ فِي النَّارِ يُعَذَّبُونَ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ قَدْ كَانَتْ فِي الْقَوْمِ مُثْلَةٌ وَإِنْ كَانَتْ لَعَنْ غَيْرِ مَلَإٍ مِنَّا مَا أَأَمَرْتُ وَلَا نَهَيْتُ وَلَا أَحْبَبْتُ وَلَا كَرِهْتُ وَلَا سَاءَنِي وَلَا سَرَّنِي قَالَ فَنَظَرُوا فَإِذَا حَمْزَةُ قَدْ بُقِرَ بَطْنُهُ وَأَخَذَتْ هِنْدُ كَبِدَهُ فَلَاكَتْهَا فَلَمْ تَسْتَطِعْ أَنْ تَأْكُلَهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَأَكَلَتْ مِنْهُ شَيْئًا قَالُوا لَا قَالَ مَا كَانَ اللَّهُ لِيُدْخِلَ شَيْئًا مِنْ حَمْزَةَ النَّارَ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَمْزَةَ فَصَلَّى عَلَيْهِ وَجِيءَ بِرَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَوُضِعَ إِلَى جَنْبِهِ فَصَلَّى عَلَيْهِ فَرُفِعَ الْأَنْصَارِيُّ وَتُرِكَ حَمْزَةُ ثُمَّ جِيءَ بِآخَرَ فَوَضَعَهُ إِلَى جَنْبِ حَمْزَةَ فَصَلَّى عَلَيْهِ ثُمَّ رُفِعَ وَتُرِكَ حَمْزَةُ حَتَّى صَلَّى عَلَيْهِ يَوْمَئِذٍ سَبْعِينَ صَلَاةً
A fen erenikem [Affan] a apasa, a fen erenikem [Hammad] a erenikem [Atha bin As Sa’ib] seni [Ash Sya’bi] seni [Ibn Mas’ud], pwe ekkewe fefin chon Muslim atun ewe maunen Uhud ra nom mwirin ekkewe sounfiun Muslim pwe repwe alisi ekkewe feiengauen ekkewe chon fel ngeni chommong kot. Are üa eäni eu pwon fän akapel lon ena fansoun, üpwe apwönüetä. Ennetin, non ena fansoun ese wor emon me neich mi chuen mochen ewe fonufan tori Allah Azza Wa Jalla a pwarata ewe wokisin: '-Me neimi mi wor ekkewe ra mochen ewe fonufan me me neimi mi wor ekkewe ra mochen ewe manau mwirin mano iwe A siwinikemi ngenir pwe repwe sotunikemi-' -Qs. Ali Imran: 152-. Tori nupwen chiechien ewe Soufos ra poputa ne tipeew me atai an kewe annuk, Rasulullah me tiu aramas mi wor fisu chiechien ekkewe Ansar me ruemon ekkewe Quraysh ra katowu seni ewe mwichefen, iwe i ewe engonun aramas. Iwe, lupwen ir - ekewe tiu aramas - ra arap ngeni ewe Soufos, a apasa: ‘Amwo Allah epwe ümöümöch ngeni ekewe aramas a niwin ngenikich’. Iwe emon mwan Ansar a uta me a poputa ne fiu ren ekis fansoun tori an a soposopono ne mano. Iwe nupwen a arap ngeni sefan, ewe Soufos a iotek: ‘Amwo Allah epwe umoumoch ngeni ekkewe aramas a niwin ngeni kich’, iwe a sopweno ne apasa ei tori fisu aramas - seni ekkewe Ansar - ra mano meinisin - won ewe nenien maun -. Iwe, ewe Soufos a apasa: ‘Enlet, chienach kewe ra föri mine a pwüng’. Iwe, Abu Sufyan a feito o apasa, “Hubal a tekia!” Iwe, Rasulullah a apasa: ‘Kopwe apasa pwe ‘Allah i ewe mi Tekia me Lingoch’’. Iwe, chiechian kewe ra apasa: ‘Allah ewe mi Tekia me Lingoch’. Iwe, Abu Sufyan a apasa, ‘A wor rech ‘Usa nge ami ese wor ‘Usa!’ Iwe, Rasulullah a apasa: ‘Kopwe apasa, ‘Allah ach Chon Aninis me ekkewe chon lukumach rese wor chon alillis’. Iwe, Abu Sufyan a apasa: ‘Ikenai a siwil ewe ränin Badr, fän ekkoch eu rän sia win me fän ekkoch sia kuf, fän ekkoch eu rän sia angei osukosuk me fän ekkoch sia angei pwapwa, Handlalah ren Handlalah, me iei usun me iei usun me iei usun me iei usun’. Iwe, Rasulullah a apasa: ‘Esap ina usun, nöüch kewe sounfiu mi mäla ra wesewesen manau - lon peias - me ra ngeniir möngö. Nge ren noum kewe sounfiu mi ninniilo, repwe riaffou lon ekkein hell’. Abu Sufyan a apasa, ‘Me nein ekkewe sounfiu mi wor ekkewe mi muti, ika ekkewe mi muti rese seni ai we mwich iwe usapw annuku och mettoch ika pinei, ua sani ika oput, ese weires ika ese pwapwa'. Abdullah bin Mas’ud a apasa, ‘Ekkewe chiechi ra pwal cheki, a pwä pwe a fen ässäwa inisin Hamzah, Hindun a angei letipan me a ekiekin möngö nge ese tongeni möngö. Iwe, a eisini: ‘Ifa usun, chon Hindu ra möngö och seni inisin? Iwe, ra pölüweni, ‘Ewer,’ nge Rasulullah a apasa: ‘Lon fansoun mwach, Allah esap isenalong inisin Hamza lon ewe ekkein hell fän eü chök fansoun’. Iwe, Rasulullah a anomu inisin Hamzah o iotek fän itan, mürin ena a uweato inisin ekewe Ansar mi pwal turutiu lon ewe lenien jihad o anomuur ünükün inisin Hamzah o iotek fän iter. Ra angei inisin ekkewe Ansar nge inisin Hamzah a chok nom non nenian. Mwirin ena, ra uwei ngeni inisin pwal emon chon Ansar mi pwal turutiu, iwe, a isetiu unukun inisin Hamza we me a iotek sefan, mwirin a angei inisin ewe chon Ansar nge inisin Hamza a chok nonnom lon nenian, tori a sallallaahu ‘alaihi wasallam a iotek ena ran tiu’.